menota

Menota data services

Menu Search
6v AM 243 b α fol (AM 243 b α fol)  - 7r 7v 

On this page...

þa hafa dioflaʀ æigi par ꝩalld yfirÐat
gerðez ænn a þꝩi lannde er mioc unndarlect
man þyckia at mænn ꝩæiddu í skoge æitt þat kycꝩænnde
er ængi maðr kunni fra at sægia hvart
hælldr ꝩar maðr eða annat dyʀ þꝩi mænn
fængo ækki mal af þꝩi oc æigi urðu mænn ꝩarir
ꝩið at þat skilðe manna malEn þat ꝩar þo
ꝩaxit at ollum lutum sꝩa sæm maðr bæðe hænndr
oc fœtr á oc mannz oc mannzsic anndlit en hari
ꝩar ꝩaxinn allr licamr sæm annaʀra dyʀa
En at ænndilongu bake þa ꝩar ꝩaxit sæm
manstœðe a rosse mæð storo hari oc siðu oc
fell baða ꝩæga ryggiar sꝩa at dragnar á íorðu
þægar þat gengr biugtÞat ꝩænti ec nu at
ec hafi flæstra luta þeiʀa getit er þar ero
orðner af sialfri lannzens natturo sꝩa at mænn
þyckiaz ꝩist ꝩita sannænnde af Sunr talar snotrlega
þꝩi þycki mer ꝩæl raðet
at ec hafi forꝩitnaz til slicra luta
þvi at margir manu sꝩa ofroðer ꝩæra at þeir munu
hafa heyrt slica lute fyʀ oc man þo nu
hvartꝩæggia unndarlect þyckia oc þo froðleicr
í flætum er heyraEn mæð þꝩi at
mer heyrizt sꝩa í orðum þinum yðrum at ænn
munnde þeir luter noccorer æpter ꝩæra
er unndarleger ꝩærihꝩart sæm þat ꝩæri ꝩist
af lannzens naturu eða mæð æinum hværium
aðrum hætti þeim sæm um rœðu
þœtti ꝩærðer ꝩæraþa ꝩilium ꝩer
hælldr til mæli ꝩæita at æigi liggi sa lutr
æptir er yðr þycki umrœðeleger ꝩæra mæð
þꝩi at ꝩer hofum til tækit þæssaʀrar rœðo
Faðer suarar froðr harðlaEro þeir oc ænn
aðrer sumir lutir er unndarlegir manu
þyckia oc eru þeir æigi af lannzens naturu
hælldr af iartægnum heilagra manna oc
ꝩitum til ꝩis at satt erSumir lutir ero oc
þeir er ꝩer ꝩitum æigi ꝩist hꝩart sanner
ero eða æigi annat en af umrœðu manna
oc þat er almæli þar í lanndinoEn þæssa
luti ꝩitum ꝩer ꝩist sanna ꝩæraI ꝩatni
þꝩi sama er ꝩer næfnðum fyʀr oc Loghri
heitir þa liggr œy æin litil er callat er
Inisclodranþar ꝩar æinn heilagr maðr
sa het diermicius oc hafðe hann ser þar kirkio
þa er hann sat atEn i þa kirkio eða þann
kirkio garð er hann ꝩarðꝩæittiþa ma æcki
kuæn kyckꝩænnde þar í koma oc kunnu þau oll
ꝩið þꝩi at sia hvartꝩæggia fuglar oc aðrar
skepnur þau sæm monꝩitz laus ero þa
kunnu þætta at ꝩaraz sꝩa sæm mænn oc freistar
æcki kuæn kyckꝩænnde þar í at ganga þænna
kirkiogarð þat er qvænkent er oc ængu
lyðer þo at freistiÐar ꝩar oc ænn í þꝩi
lannde heilagr maðr einn sa er Keꝩinus het
í bœ þeim er Glumelaga heitiroc ꝩar hann i þann
tima sæm æinsæto maðr ꝩæri oc gerðez
þæssi at burðr i hans tima er nu ꝩilium ꝩer
fra sægiaÐat gerðez sꝩa til at hann hafðe
æinn ungan mann hia ser frænnda sinn þænn
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close