menota

Menota data services

Menu Search
46v AM 243 b α fol (AM 243 b α fol)  - 47r 47v 

On this page...

  • No text linked to this page in database

Images

alla þa luti er ꝩærða skal fra hinni fyrstu
stunnd oc til hinnar siðaʀstoEn siðan geter
hann mæðr guðlegri þolinmœðe alla þa luti
er hann ꝩil fram lata koma til þæss er hœꝩilighar
stunnder coma oc hann ꝩil
þa luti alla lata framgengna ꝩærða er hann
hæfir aðr ætlaða oc æf Guð hæfðe æinum
hværium sꝩa mikla skilning eða froðleik geꝩit
at hann mæct fa þa luti alla er Guð hafði hugða
oc sꝩa sægia ífra at guð hæfði alla þa luti mæð
orðum skyrðaeða rœðum þa lygi æigi sa
a hann þꝩi at hældrÞꝩi at alla þa luti er guð
hæfir hugða þa hæꝩir hugrinn mællt ꝩiðr
sialꝩan hannhvart sæm ꝩaʀraʀnaʀ haꝩa noccora
rœðu þar um gort eða æigiEn sꝩa sægir
Pall postole fra at Guð hæfir gefit mannum
hælgan annda sinnmæðr skipaðum iðrottom
oc æmbættiLiota sumir spaleics andaen
sumir manꝩitz annda oc spæctaren sumir
mælsko anndaSumir skilningar annda
en sumir haghleics andaLiota sumir mykla
gnott af þæssom giofum en sumir minnaSumir
liota æina þæssa giof sumir tꝩæʀ sumir þriar
en sumir allar slict hvæʀr sæm Guð ꝩil gefit
hafaEn þeir er bæði liota skilningar anda
oc mælsko sæm Dauid konongr laut þa hafa þæss
at sætia rœður saman oc bœcr til þæss gorꝩar
at þæʀ rœður skylldu æigi mæðr tionum
ꝩærðaztHæꝩir Dauid rœtt isumum
staðum um ætlan guðs en isumum stoðum
um orð guðs en isumum staðum um ꝩærc
hansEn þeir er glosat haꝩa psalltarann
fram a leið er Dauid gerðe þa hafa þeir fleira
rœtt um þat hvat Dauid hugði mæðan
hælldr en um orðin er hann hæfir mællt þꝩi
at þeir hafa langar skyringar um þat gort
mæð hværiu orði hvat Dauid hugði
mæðan hann mællti þat orð oc syna þæir þær
mæð rœðum til hvæʀrar skyringar hugr Dauids
sa mæð hværiu orði er hann mællti í psalltareno
Mæðr sama hætti hafa þeir gort
er skyrt hafa rœður guðz spialla manna
þa hafa þeir þat mart mællt er guðs spiallamænninir
hafa þact iꝩiroc haꝩa þeir
i þꝩi þat synt at þæir haꝩa þar skyrt orð
hugrænningarinnar sæm æigi ꝩaro orð
ꝩaʀranna oc er sia nattura at þæiʀi giof þar
sæm guð hæfir fullan skilningar annda geꝩit
at sa er hann hœyrir fa orð ꝩaʀranna þæcter
hann morgh orð hugrænningarinnaʀ En þꝩi
glosaðe æigi Dauid sialfr psalltarann at
hann ꝩilldi aðrum þat starf ætlaat skyra mæð
orðum alla þa luti er hann hugði mæð sialfom
ser skyʀingina þa er hann ritaðe retta
framgangs rœðu up hafðra psalma
oc sꝩa gœra allir þeir er þa rœðu hafa i munni
er glosa þarf þa ætla þeir aðrum þat starf
at skyra þat mæð orðum er þeir haꝩa i
huga ser mæðan þeir gera fram gangs ꝩægh
up hafðrar rœðuþo skalt þu þat ꝩita at
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close