skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Lil 21VII/6 — standa ‘stand’

Heimr er dauðr, en hvað er til ráða?
Hvar gietr þann, er sier megi bjarga?
Hvergi, því að í synda saurgan
sannliga, hverr að þyngir annan.
Eitt er til, það er eg skal vátta,
— á eg grátandi frammi að standa
attú sjálfr, inn dýri drottinn,
dugir nú ferð, svá lífguð verði.

Heimr er dauðr, en hvað er til ráða? Hvar gietr þann, er megi bjarga sier? Hvergi, því að í saurgan synda sannliga, að hverr þyngir annan. Eitt er til, það er eg skal vátta — á eg að standa frammi grátandi — attú sjálfr, inn dýri drottinn, dugir nú ferð, svá lífguð verði.

The world is dead, and what remedy is there? Where is to be found the one who can save himself? Nowhere, because in the defilement of sins truly [it is] that each weighs down the other. There is one thing to be done, that which I shall attest — I must stand forth weeping —, that you yourself, the dear Lord, will now help mankind, so that it may be revived.

readings

[6] standa: standi 622

notes

[6] að standa frammi ‘to stand forth’: That is, to step forward in a court of law to receive a sentence (JH).

grammar

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.