skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Mv II 23VII/3 — brjótum ‘offend’

Synda veittu, sannreynd,
sanna, við guð og mann,
þó að vier brjótum, meyin mæt,
móti honum, yfirbót.
Og að sönnu son þinn
sálir fyrir lífs mál
græðarann gieti sieð
glaðan; veittu oss það.

Mæt meyin, sannreynd við guð og mann, veittu sanna yfirbót synda, þó að vier brjótum móti honum. Og gieti sálir að sönnu sieð son þinn, glaðan græðarann, fyrir mál lífs; veittu oss það.

Glorious Virgin, proven true to God and man, grant true expiation of sins, although we offend against him. And may the souls indeed be able to see your son, the joyous Saviour, beyond life’s measure; grant us that.

grammar

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.