skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Kálf Kátr 34VII/2 — munu ‘will’

Stef, þau er eg með stuðla knífi
smíðað hefi *, munu verða að líða;
skjöldungs er víst nú skýja veldis
slæmrinn gjörr um háleitt dæmi.
Öll hafði þá odda spillir
orðin söm við falda skorðu;
blóta fægir bauðz að eiga
bragnings meyju sólar vagna.

Stef, þau er eg hefi * smíðað með knífi stuðla, munu verða að líða; slæmrinn er nú víst gjörr um háleitt dæmi skjöldungs veldis skýja. Spillir odda hafði þá öll söm orðin við skorðu falda; fægir blóta bauðz að eiga meyju bragnings vagna sólar.

The refrains, which I have * constructed with the knife of stuðlar [TONGUE], will be coming to an end; the conclusion will now certainly be made about the sublime example of the king of the realm of the clouds [SKY/HEAVEN > = God]. The destroyer of swords’ points [WARRIOR] had then spoken all the same words to the prop of headdresses [WOMAN]; the performer of sacrifices [HEATHEN MAN] offered to marry the maiden of the prince of the wagons of the sun [SKY/HEAVEN > = God > HOLY WOMAN].

readings

[2] munu: mun all

grammar

Verbs: Preterite-present verbs

The present tense of these verbs is like the past tense of strong verbs, and their past tense is weak.

eigamegakunnaskulumunumuna
indic.
pres.
sing.


pl.
1st
2nd
3rd
1st
2nd
3rd
á
átt
á
eigum
eiguð
eigu

mátt

megum
meguð
megu
kann
kannt
kann
kunnum
kunnuð
kunnu
skal
skalt
skal
skulum
skuluð
skulu
mun
munt
mun
munum
munuð
munu
man
mant
man
munum
munið
muna
indic. past stem
subj. pres. stem
subj. past stem
átt-
eig-
ætt-
mátt-
meg-
mætt-
kunn-
kunn-
kynn-
skyld-
skyl-
skyld-
mund-
myn-
mynd-
mund-
mun-
mynd-
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.