skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Lil 98VII/3 — telja ‘count’

Sá, er óðinn skal vandan velja,
velr svá mörg í kvæði að selja
hulin fornyrðin; trautt má telja;
tel eg þenna svá skilning dvelja.
Vel því að hier má skýr orð skilja,
skili þjóðir minn ljósan vilja;
tal óbreytiligt veitt að vilja;
vil eg, að kvæðið heiti Lilja.

Sá, er skal velja vandan óðinn, velr að selja í kvæði svá mörg hulin fornyrðin; trautt má telja; tel eg, þenna dvelja skilning svá. Því að hier má vel skilja skýr orð, skili þjóðir ljósan vilja minn, óbreytiligt tal veitt að vilja; eg vil, að kvæðið heiti Lilja.

He who must execute the elaborate poem chooses to put into the verse so many obscure archaisms one can hardly count them; I say that he thus impedes understanding. Because one here can understand clear words well, let people understand my transparent intent, this ordinary speech given freely; I desire that the poem be called ‘Lilja’.

grammar

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.