skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Lil 84VII/5 — munu

Hræðumz eg, að sárt muni svíða
samvizkunnar bygð af grunnum
sundruð öll, þá er syndir kalla
sína eign á hjarta mínu.
Dökkvir munu þá fjandans flokkar
færaz að með ópi og kæru
búnir mig að brenna og pína,
bíta, kremja, rífa og slíta.

Eg hræðumz, að bygð samvizkunnar muni svíða sárt, öll sundruð af grunnum, þá er syndir kalla eign sína á hjarta mínu. Þá munu dökkvir flokkar fjandans færaz að með ópi og kæru, búnir að brenna mig og pína, bíta, kremja, rífa og slíta.

I fear that the seat of conscience [BREAST] will burn painfully, all sundered from its foundations, when sins claim their ownership of my heart. Then the swarthy flocks of the fiend will rush at me with hooting and complaint, ready to burn me and torment, bite, squeeze, tear and rip.

grammar

Verbs: Preterite-present verbs

The present tense of these verbs is like the past tense of strong verbs, and their past tense is weak.

eigamegakunnaskulumunumuna
indic.
pres.
sing.


pl.
1st
2nd
3rd
1st
2nd
3rd
á
átt
á
eigum
eiguð
eigu

mátt

megum
meguð
megu
kann
kannt
kann
kunnum
kunnuð
kunnu
skal
skalt
skal
skulum
skuluð
skulu
mun
munt
mun
munum
munuð
munu
man
mant
man
munum
munið
muna
indic. past stem
subj. pres. stem
subj. past stem
átt-
eig-
ætt-
mátt-
meg-
mætt-
kunn-
kunn-
kynn-
skyld-
skyl-
skyld-
mund-
myn-
mynd-
mund-
mun-
mynd-
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.