skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Lil 84VII/2 — af ‘from’

Hræðumz eg, að sárt muni svíða
samvizkunnar bygð af grunnum
sundruð öll, þá er syndir kalla
sína eign á hjarta mínu.
Dökkvir munu þá fjandans flokkar
færaz að með ópi og kæru
búnir mig að brenna og pína,
bíta, kremja, rífa og slíta.

Eg hræðumz, að bygð samvizkunnar muni svíða sárt, öll sundruð af grunnum, þá er syndir kalla eign sína á hjarta mínu. Þá munu dökkvir flokkar fjandans færaz að með ópi og kæru, búnir að brenna mig og pína, bíta, kremja, rífa og slíta.

I fear that the seat of conscience [BREAST] will burn painfully, all sundered from its foundations, when sins claim their ownership of my heart. Then the swarthy flocks of the fiend will rush at me with hooting and complaint, ready to burn me and torment, bite, squeeze, tear and rip.

grammar

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.