skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Lil 73VII/7 — ván ‘hope’

Reknir brott í dauðans drukknan
drepnir menn, er þar skulu brenna,
gnísta tennr í fýlu og frosti;
fjandr í kring um búka standa.
Brigsli og hróp er að gjörvum glæpum,
grimmlig sótt í myrkri og ótta;
eingi er ván á öðru en pínu,
eilíf nauð, en kvikr er dauðinn.

Drepnir menn, er þar skulu brenna, reknir brott í drukknan dauðans, gnísta tennr í fýlu og frosti; fjandr standa í kring um búka. Er brigsli og hróp að gjörvum glæpum, grimmlig sótt í myrkri og ótta; er eingi ván á öðru en pínu, eilíf nauð, en dauðinn er kvikr.

Slain men, who there must burn, driven away to the drowning of death, gnash their teeth in foulness and frost; devils stand in a ring around their bodies. There is scoffing and hooting at their committed sins, hideous grief in darkness and terror; there is no hope of anything other than torment, eternal distress, and death is alive.

grammar

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.