skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Lil 69VII/8 — þinni ‘your’

Máríu son, fyrir miskunn dýra
manns náttúru og líkam sannan
kennztu við, svá að mín þú minniz,
minn drottinn, í ríki þínu.
Æfinliga með lyftum lófum,
lof ræðandi, á knie sín bæði
skepnan öll er skyld að falla,
skapari minn, fyrir ásjón þinni.

Máríu son, fyrir dýra miskunn kennztu við náttúru manns og sannan líkam, svá að þú minniz mín, drottinn minn, í ríki þínu. Æfinliga með lyftum lófum er öll skepnan, ræðandi lof, skyld að falla á bæði knie sín, skapari minn, fyrir ásjón þinni.

Son of Mary [= Christ], for the sake of precious mercy acknowledge your human nature and your true body, so that you are mindful of me, my Lord, in your kingdom. Unceasingly, with lifted hands, uttering praise, all creation should fall on both its knees, my Creator, before your face.

grammar

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.