skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Lil 43VII/6 — mun ‘it will go’

‘Mier virðiz, sem miklu hærra
mætur guði hann Ádám sæti,
áðr eg sveik þau Évun bæði
ærusnauð í myrkr og dauða.
Satt er, að fæstir sjá við prettum;
svá mun enn um Jésúm þenna,
því treystumz eg framt að freista;
forðum hefir eg slægvitr vorðið.’

‘Mier virðiz, sem hann Ádám, mætur guði, sæti miklu hærra, áðr eg sveik þau Évun bæði, ærusnauð í myrkr og dauða. Satt er, að fæstir sjá við prettum; svá mun enn um þenna Jésúm, því treystumz eg að freista framt; forðum hefir eg vorðið slægvitr.’

‘It seems to me that this Adam, dear to God, sat much higher, before I betrayed the two of them, him and Eve bereft of honour, in darkness and death. It is true that very few watch out for deceit; it will go likewise for this Jesus; therefore I trust that I can tempt boldly; in the past I have shown myself to be wily of mind.’

grammar

Verbs: Preterite-present verbs

The present tense of these verbs is like the past tense of strong verbs, and their past tense is weak.

eigamegakunnaskulumunumuna
indic.
pres.
sing.


pl.
1st
2nd
3rd
1st
2nd
3rd
á
átt
á
eigum
eiguð
eigu

mátt

megum
meguð
megu
kann
kannt
kann
kunnum
kunnuð
kunnu
skal
skalt
skal
skulum
skuluð
skulu
mun
munt
mun
munum
munuð
munu
man
mant
man
munum
munið
muna
indic. past stem
subj. pres. stem
subj. past stem
átt-
eig-
ætt-
mátt-
meg-
mætt-
kunn-
kunn-
kynn-
skyld-
skyl-
skyld-
mund-
myn-
mynd-
mund-
mun-
mynd-
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.