skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Lil 18VII/1 — trúði ‘she trusted’

Auðgint mjög, því að Éva trúði,
át hon blóm, en tapaði sóma,
og þar með sier Ádám teygði;
át hann nú það, er vissi bannað.
Ugði hann, að Éva stygðiz,
ef neitaði bæn að veita;
fjandinn gat svá í fyrstu blindað
feðgin vár með nógu dári.

Éva, mjög auðgint, því að trúði, át blóm, en hon tapaði sóma og teygði Ádám þar með sier; hann át nú það, er vissi bannað. Hann ugði, að Éva stygðiz, ef neitaði að veita bæn; svá gat fjandinn í fyrstu blindað feðgin vár með nógu dári.

Eve, very easily beguiled because she trusted, ate the fruit, but she lost honour and enticed Adam there with her; now he ate that which he knew was banned. He feared that Eve would be offended if he refused to grant her request; thus the fiend in the beginning managed to blind our parents with much deceit.

grammar

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.