Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Mv III 20VII/5 — rieð ‘did’

‘Rangir váttar ráð þung
* rísa upp og gjöra víst;
lygi flytr reift róg,
rennr sú er með flærð enn.
Minnaz rieð á miskunn
maðr sá,’ að frúin kvað,
‘að sönnu las hann Síóns
síðast á lífstíð.’

‘Rangir váttar * rísa upp og gjöra víst þung ráð; lygi, sú er enn rennr með flærð, flytr reift róg. Sá maðr rieð minnaz á miskunn,’ kvað frúin að, ‘að sönnu las hann Síóns síðast á lífstíð.’

‘False witnesses rise up and certainly create grave conditions; a lie, which still runs around with destruction, spreads intentional slander. That man did remember mercy,’ said the lady, ‘truly, he read [the prayer] of Zion in the last moment of [lit. latest in] his lifetime.’



Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.


Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.