Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Mgr 8VII/2 — rieð

Branda hlynr má eingi undra,
— Ögustínus rieð slíkt að tína
lýða sveit — að mær og móðir
mildum lausnara fylgja vildi.
Treysti eg því, og trúir það presta*
tíginn valdr, að skildiz aldri
ágætt sprund, er Júðar píndu
eingason, við himna þeingil.

Eingi hlynr branda má undra, að mær og móðir vildi fylgja mildum lausnara; Ögustínus rieð að tína sveit lýða slíkt. Eg treysti því, og tíginn valdr presta* trúir það, að ágætt sprund skildiz aldri við þeingil himna, er Júðar píndu eingason.

No maple of swords [WARRIOR] can marvel that the Virgin and mother wanted to accompany the merciful redeemer; Augustine told such to a host of people. I trust in that, and the esteemed ruler of priests [BISHOP = Augustine] believes it, that the splendid woman never parted from the lord of the heavens [= God (= Christ)] when the Jews tortured her only son.



Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.


Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.