skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Mgr 3VII/8 — sýta ‘lament’

Er svá komið, að ætla eg meira
öðlingur, þier, bjartra röðla
ítarligr, er öllum veitir
yndis gnógt, ef hafna syndum.
Verð eg mier að aungu orði
einhlítr, nema þið vilið beina,
sannur guð og in sælsta móðir;
sýta mun eg og iðraz lýta.

Svá er komið, að eg ætla meira þier, ítarligr öðlingur bjartra röðla, er veitir öllum gnógt yndis, ef hafna syndum. Eg verð mier einhlítr að aungu orði, nema þið vilið beina, sannur guð og in sælsta móðir; eg mun sýta og iðraz lýta.

Now it has happened that I expect more from you, magnificent prince of bright suns [= God], who grants plenty of pleasure to all if they renounce sins. I cannot become self-sufficient with any word, unless you two will want to help, true God and the most blessed mother; I will lament and repent my faults.

readings

[8] sýta mun eg og: so 1032ˣ, 920ˣ, ‘[...]’ 713

grammar

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.