Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Mey 10VII/7 — giefa ‘give’

Ván er þess, að systrung sínum
sannr elskugi guðs og manna
Máría veiti mekt og æru
mæt og fögr í himna sæti,
þvíað óflekkuð miskun meyja
má það alt í sínum ráðum
gleði huggandi giefa og þiggja
gott og ljúft, er biðr hun drottin.

Þess er ván, að Máría, sannr elskugi guðs og manna, mæt og fögr, í sæti himna, veiti systrung sínum mekt og æru, þvíað óflekkuð miskun meyja, gleði huggandi, má í sínum ráðum giefa og þiggja það alt gott og ljúft, er hun biðr drottin.

It is to be expected that Mary, the true love of God and people, precious and fair, in the seat of the heavens, should give her sister’s son might and honour, because the unstained mercy of maidens [= Mary], comforting with happiness, can with her counsels give and receive everything good and beloved, for which she asks the Lord.



Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.


Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.