skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Heil 9VII/6 — fagrt ‘beautifully’

Frjóvaz láttu, frumtígn vífa,
fríðust orð til stefjasmíðis,
móðir sæt og miskunn þýðust
mín, ástvinum guðs og þínum.
Skírir menn hjá skapara várum
skína fagrt, er þoldu pínur;
Kristur hefir þá krafti dýstum
kórónað fyr þrautir stórar.

Frumtígn vífa, sæt móðir og þýðust miskunn mín, láttu fríðust orð frjóvaz til stefjasmíðis ástvinum guðs og þínum. Skírir menn, er þoldu pínur, skína fagrt hjá várum skapara; Kristur hefir kórónað þá dýstum krafti fyr stórar þrautir.

Highest dignity among women [= Mary], sweet mother and my kindest mercy, let the most beautiful words ripen into the composition of refrains in honour of God’s dear friends and yours. Pure men, who suffered torments, shine beautifully with our Creator; Christ has crowned them with the most glorious power for their great struggles.

grammar

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.