skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Heil 21VII/8 — mun ‘will’

Kóngrinn rieð með sætleik syngja,
svikarinn ..... …
síðan ... lagði hann sjóla prúðum
sverði í brjóst … herðar.
Knútur má nú kristni veita
kallaz hann … Danmörk …
… og hjálpin feska;.....
herrans dýrð mun aldri þverra.

Kóngrinn rieð syngja með sætleik, svikarinn … síðan lagði hann sverði í brjóst prúðum sjóla … herðar. Knútur má nú veita kristni … hann kallaz Danmörk … og feska hjálpin; dýrð herrans mun aldri þverra.

The king sang sweetly, the traitor … later he he thrust the sword through the chest of the magnificent king … shoulders. Knútr can now grant Christianity … he is called Denmark … and good help; the glory of the Lord will never end.

grammar

Verbs: Preterite-present verbs

The present tense of these verbs is like the past tense of strong verbs, and their past tense is weak.

eigamegakunnaskulumunumuna
indic.
pres.
sing.


pl.
1st
2nd
3rd
1st
2nd
3rd
á
átt
á
eigum
eiguð
eigu

mátt

megum
meguð
megu
kann
kannt
kann
kunnum
kunnuð
kunnu
skal
skalt
skal
skulum
skuluð
skulu
mun
munt
mun
munum
munuð
munu
man
mant
man
munum
munið
muna
indic. past stem
subj. pres. stem
subj. past stem
átt-
eig-
ætt-
mátt-
meg-
mætt-
kunn-
kunn-
kynn-
skyld-
skyl-
skyld-
mund-
myn-
mynd-
mund-
mun-
mynd-
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.