Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Anon Heil 21VII/3 — prúðum ‘of the magnificent’

Kóngrinn rieð með sætleik syngja,
svikarinn ..... …
síðan ... lagði hann sjóla prúðum
sverði í brjóst … herðar.
Knútur má nú kristni veita
kallaz hann … Danmörk …
… og hjálpin feska;.....
herrans dýrð mun aldri þverra.

Kóngrinn rieð syngja með sætleik, svikarinn … síðan lagði hann sverði í brjóst prúðum sjóla … herðar. Knútur má nú veita kristni … hann kallaz Danmörk … og feska hjálpin; dýrð herrans mun aldri þverra.

The king sang sweetly, the traitor … later he he thrust the sword through the chest of the magnificent king … shoulders. Knútr can now grant Christianity … he is called Denmark … and good help; the glory of the Lord will never end.


[3] prúðum: prúðu 399a‑bˣ



Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.


Word in text

This view shows information about an instance of a word in a text.