Átt hafa sér, þeirs sóttu,
sendimenn fyr hendi
Sygna grams, með sagnir
siklinga, fǫr mikla.
Spǫrðumk fæst, en fyrða
fǫng eru stór við gǫngu;
vǫrðr réð nýtr, þvís norðan,
Nóregs, þinig fórum.
Sendimenn grams Sygna, þeirs sóttu siklinga með sagnir, hafa átt sér mikla fǫr fyr hendi. Spǫrðumk fæst, en fǫng fyrða eru stór við gǫngu; nýtr vǫrðr Nóregs réð, þvís fórum norðan þinig.
The messengers of the lord of the Sygnir [NORWEGIAN KING = Óláfr], who sought out lords with messages, have had a big journey on their hands. I spared myself very little, but men’s baggage is large along the way; the able guardian of Norway [= Óláfr] determined that we went from the north in that direction.
[8] Nóregs: Nóreg 75a, ‘norígs’ Tóm