skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Ísls ch. 149

Íslendinga saga 149 — ed. Guðrún Nordal

Not published: do not cite (Ísls ch. 149)

Anonymous SturlungaÍslendinga saga
148149150

text and translation

The new edition is either unpublished or unavailable. The following is taken from an old edition (Skj where relevant):

Þorleifur Þórðarson bar sakir á þá menn alla er verið höfðu á Bæjarfundi með Sturlu. Hét hann þeim afarkostum hvar sem hann kæmist við. Þeir Snorri og Órækja hétu honum sínu liði til þessa máls. Þeir gerðu orðsendingar vestur í sveitir og stefndu öllum mönnum vestan í Dali þeim er sættast vildu við þá. Þá bjó Solveig að Sauðafelli og vildi hún liðsinna þeim mönnum ef hún mætti. Þeir Snorri fóru um haustið vestur í Dali með flokk mikinn. Var þar Þorleifur og Órækja og Klængur Bjarnarson. En vestan kom Sturla Þórðarson. Hann var fyrir Saurbæingum og Strendum og þeir Guðmundur undan Felli. Ásgrímur Bergþórsson var fyrir Steingrímsfirðingum. Úr flestum sveitum komu menn vestan að nema af Rauðasandi og þeir er Gísla höfðu fylgt. En þó voru þessir fyrir bóndum með Solveigu sem nú voru nefndir. En þær urðu þar málalyktir að Snorri skyldi gera einn og lúka upp um vorið eftir. Undir þessa sætt skyldu allir menn kjósa sig þeir er það vildu þó að eigi væru þar og játtu því allir nema Gísli og hans sveitungar. Þessum gerðum lauk Snorri upp um vorið. Hann gerði á hvern þann mann er víg hafði vakið í Bæ tíu hundrað en fimm hundrað á þá er menn höfðu sært en hálft þriðja hundrað á þá er grjóti höfðu kastað. En þeir er vettvangsbjargir höfðu veitt skyldu gjalda fimm aura og hundrað. Gekk þetta gjald yfir allar sveitir vestur nema Rauðasand. Órækja fór um haustið um alla fjörðu og lagði undir sig svo sem fyrr hafði hann haft. En er hann kom í Ísafjörð kom Ólafur af Steini til hans og Guðrún kona hans. Þá réðst og Svarthöfði Dufgusson til hans. Dreif þá margt manna til hans. Sat hann þann vetur í Stafaholt og lagðist þá fátt á með þeim Þorleifi. Hafði Órækja mjög tekið mál Gísla á sig um haustið. En um sumarið eftir gerðu þeir Snorri og Þorleifur Gísla sekjan skógarmann og nokkura menn með honum. Og eftir þingið fór Snorri vestur undir Fell og háði þar féránsdóma eftir þá Gísla. En er hann kom aftur til Sauðafells lýsti Solveig því að hún ætlaði utan um sumarið og dætur hennar báðar. En Jón son hennar, hann hafði farið utan hið fyrra sumarið og Þórarinn Sveinsson með honum. Solveig fær í hendur Snorra búið að Sauðafelli en hann fékk Sturlu Þórðarsyni frænda sínum. Tók hann við búinu og Bjarneyjum og Skáleyjum og Drangareka og fjórtán ómögum. Snorri fékk þá Sturlu þriðjung Snorrungagoðorðs en Böðvar hafði fengið honum sinn hluta. Órækju þótti þetta mjög í móti skapi er hann hafði eigi við öllu tekið.

sources

Text is based on reconstruction from the base text and variant apparatus and may contain alternative spellings and other normalisations not visible in the manuscript text. Transcriptions may not have been checked and should not be cited.

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Stanza/chapter/text segment

Use the buttons at the top of the page to navigate between stanzas in a poem.

Information tab

Interactive tab

The text and translation are given here, with buttons to toggle whether the text is shown in the verse order or prose word order. Clicking on indiviudal words gives dictionary links, variant readings, kennings and notes, where relevant.

Full text tab

This is the text of the edition in a similar format to how the edition appears in the printed volumes.

Chapter/text segment

This view is also used for chapters and other text segments. Not all the headings shown are relevant to such sections.