Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Continue

skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Nj ch. 109

Njáls saga 109 — ed. not skaldic

Not published: do not cite (Nj ch. 109)

Anonymous íslendingasögurNjáls saga
108109110

text and translation

The new edition is either unpublished or unavailable. The following is taken from an old edition (Skj where relevant):


Litlu síðar höfðu þeir heimboð með sér, Höskuldur og
Njálssynir, og buðu þeir fyrri Höskuldi. Skarphéðinn átti
hest brúnan, fjögurra vetra gamlan, bæði mikinn og sjálegan.
Hann var graður og hafði ekki verið fram leiddur. Þann hest
gaf Skarphéðinn Höskuldi og með hross tvö. Allir gáfu þeir
Höskuldi gjafar og mæltu til vináttu.



Síðan bauð Höskuldur þeim heim í Ossabæ. Hann hafði þar marga
fyrirboðsmenn og mikið fjölmenni. Hann hafði látið taka ofan
skála sinn en hann átti útibúr þrjú og voru þau búin mönnum
að sofa í. Þeir koma þar allir er hann hafði boðið. Veislan
fór allvel fram. Og er menn skyldu heim fara valdi Höskuldur
mönnum góðar gjafar og fór á leið með Njálssonum. Sigfússynir
fylgdu honum og fjölmennið allt. Mæltu hvorir að engir skyldu
í millum þeirra komast.



Nokkuru síðar kom Mörður í Ossabæ og kallaði Höskuld til máls
við sig. Þeir gengu á tal.



Mörður mælti: "Mikill verður mannamunur með yður Njálssonum.
Þú gafst þeim góðar gjafar en þeir gáfu þér gjafar með miklu
spotti."



"Hvað færir þú til þess?" segir Höskuldur.



"Þeir gáfu þér hest er þeir kölluðu vonfola og gerðu það til
spotts við þig því að þeim þótti þú og óreyndur. Eg
kann og það að segja þér að þeir öfunda þig um goðorðið. Tók
Skarphéðinn því upp á þingi er þú komst eigi til þings á
fimmtardómsstefnu. Ætlar Skarphéðinn og aldrei laust að láta
goðorðið."



"Eigi er það," segir Höskuldur, "eg tók við á leiðmóti í
haust."



"Njáll hefir því valdið þá," segir Mörður. "Þeir rufu og,"
segir Mörður, "sætt á Lýtingi."



"Ekki ætla eg það þeim að kenna," segir Höskuldur.



"Eigi munt þú mæla í móti því." segir Mörður, "þá er þið
Skarphéðinn fóruð austur að Markarfljóti féll öx undan belti
honum og hafði hann ætlað að drepa þig."



"Það var," segir Höskuldur, "viðaröx hans og sá eg er hann
lét undir belti sér. Og er hér svo skjótt frá mér að segja,"
segir Höskuldur, "að þú segir aldrei svo illt frá Njálssonum
að eg muni því trúa. En þó að því sé að skipta og segir þú
það satt að annaðhvort sé að eg drepi þá eða þeir mig þá vil
eg miklu heldur þola dauða af þeim en eg geri þeim nokkuð
mein. En þú ert maður að verri er þú hefir þetta mælt."



Síðan fór Mörður heim.



Nokkuru síðar fer Mörður að finna Njálssonu. Hann talar margt
við þá bræður og Kára.



"Sagt er mér," segir Mörður, "að Höskuldur Hvítanesgoði hafi
mælt að þú Skarphéðinn hafir rofið sætt á Lýtingi. En eg varð
þess vís að honum þótti þú hafa haft við sig fjörráð er þið
fóruð austur til Markarfljóts. En mér þykja þau ekki minni
fjörráð er hann bauð þér til veislu og skipaði þér í útibúr
það er first var húsum og var þar borinn að viður alla
nóttina og ætlaði hann að brenna yður inni. En það bar við að
Högni Gunnarsson kom um nóttina. Og varð þá ekki af því að þeir
gengju að því að þeir hræddust hann. Síðan fylgdi hann þér á leið
og mikill flokkur manna. Þá ætlaði hann þér aðra atgöngu að
veita og setti þá til Grana Gunnarsson og Gunnar Lambason að
vega að þér en þeim varð bilt og þorðu þeir eigi á þig að
ráða."



En er hann hafði þetta mælt þá mæltu þeir fyrst í mót. En þar
kom að þeir trúðu og gerðust þá í fáleikar af þeirra hendi til
Höskulds og mæltu nær ekki við hann hvar sem þeir
fundust. En Höskuldur gaf þeim lítið tillæti og fór svo fram
um hríð.



Höskuldur fór austur til Svínafells um haustið að heimboði og
tók Flosi vel við honum. Hildigunnur var þar og.



Flosi mælti til Höskulds: "Það segir Hildigunnur mér að
fáleikar séu miklir með yður Njálssonum og þykir mér það
illa. Og vil eg bjóða þér að þú ríðir eigi vestur og mun eg
fá þér bústað í Skaftafelli en eg mun senda Þorgeir bróður
minn að búa í Ossabæ."



"Það munu þá sumir menn mæla," segir Höskuldur, "að eg flýi
þaðan fyrir hræðslu sakir og vil eg það eigi."



"Þá er það líkara," segir Flosi, "að stórvandræði leiði af."



"Illa er það," segir Höskuldur, "því að heldur vildi eg vera
ógildur en margir hlytu illt af mér."



Höskuldur bjóst heim fám nóttum síðar en Flosi gaf honum
skarlatsskykkju og var hlaðbúin í skaut niður. Reið Höskuldur
heim í Ossabæ. Er nú kyrrt um hríð.



Höskuldur var maður svo vinsæll að fáir voru hans óvinir. En
hin sama er óþykkt með þeim allan veturinn.



Njáll hafði tekið til fósturs son Kára er Þórður hét. Hann
hafði og fóstrað Þórhall son Ásgríms Elliða-Grímssonar.
Þórhallur var röskur maður og harðger í öllu. Hann hafði
numið svo lög að Njáli að hann var hinn þriðji mestur
lögmaður á Íslandi.



Nú vorar snemma um vorið og færðu menn snemma niður sæði sín.

sources

Text is based on reconstruction from the base text and variant apparatus and may contain alternative spellings and other normalisations not visible in the manuscript text. Transcriptions may not have been checked and should not be cited.

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Stanza/chapter/text segment

Use the buttons at the top of the page to navigate between stanzas in a poem.

Information tab

Interactive tab

The text and translation are given here, with buttons to toggle whether the text is shown in the verse order or prose word order. Clicking on indiviudal words gives dictionary links, variant readings, kennings and notes, where relevant.

Full text tab

This is the text of the edition in a similar format to how the edition appears in the printed volumes.

Chapter/text segment

This view is also used for chapters and other text segments. Not all the headings shown are relevant to such sections.