Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Continue

skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Laxd ch. 29

Laxdœla saga 29 — ed. not skaldic

Not published: do not cite (Laxd ch. 29)

Anonymous íslendingasögurLaxdœla saga
282930

text and translation

The new edition is either unpublished or unavailable. The following is taken from an old edition (Skj where relevant):



Það er sagt eitt vor að Ólafur lýsti því fyrir Þorgerði að
hann ætlar utan: "Vil eg að þú varðveitir bú og börn."



Þorgerður kvað sér lítið vera um það en Ólafur kvaðst ráða
mundu. Hann kaupir skip er uppi stóð vestur í Vaðli.



Ólafur fór utan um sumarið og kemur skipi sínu við Hörðaland.
Þar bjó sá maður skammt á land upp er hét Geirmundur gnýr,
ríkur maður og auðigur og víkingur mikill. Ódældarmaður var
hann og hafði nú sest um kyrrt og var hirðmaður Hákonar jarls
hins ríka. Geirmundur fer til skips og kannast brátt við Ólaf
því að hann hafði heyrt hans getið. Geirmundur býður Ólafi
til sín með svo marga menn sem hann vildi. Það þiggur Ólafur
og fer til vistar með sétta mann. Hásetar Ólafs vistast þar
um Hörðaland. Geirmundur veitir Ólafi vel. Þar var bær
risulegur og margt manna. Var þar gleði mikil um veturinn.



En er á leið veturinn sagði Ólafur Geirmundi deili á um
erindi sín, að hann vill afla sér húsaviðar, kvaðst þykja
mikið undir að hann fengi gott viðaval.



Geirmundur svarar: "Hákon jarl á besta mörk og veit eg víst
ef þú kemur á hans fund að þér mun sú innan handar því að
jarl fagnar vel þeim mönnum er eigi eru jafnvel menntir sem
þú Ólafur ef hann sækja heim."



Um vorið byrjar Ólafur ferð sína á fund Hákonar jarls. Tók
jarl við honum ágæta vel og bauð Ólafi með sér að vera svo
lengi sem hann vildi.



Ólafur segir jarli hversu af stóðst um ferð hans: "Vil eg
þess beiða yður herra að þér létuð oss heimila mörk yðra að
höggva húsavið."



Jarl svarar: "Ósparað skal það þótt þú fermir skip þitt af
þeim viði er vér munum gefa þér því að vér hyggjum að oss
sæki eigi heim hversdaglega slíkir menn af Íslandi."



En að skilnaði gaf jarl honum öxi gullrekna og var það hin
mesta gersemi, skildust síðan með hinum mesta kærleik.



Geirmundur skipar jarðir sínar á laun og ætlar út til Íslands
um sumarið á skipi Ólafs. Leynt hefir hann þessu alla menn.
Eigi vissi Ólafur fyrr en Geirmundur flutti fé sitt til skips
Ólafs og var það mikill auður.



Ólafur mælti: "Eigi mundir þú fara á mínu skipi ef eg hefði
fyrr vitað því að vera ætla eg þá munu nokkura á Íslandi að
betur gegndi að þig sæju aldrei. En nú er þú ert hér kominn
við svo mikið fé þá nenni eg eigi að reka þig aftur sem
búrakka."



Geirmundur segir: "Eigi skal aftur setjast þótt þú sért
heldur stórorður því að eg ætla að fá að vera yðvar farþegi."



Stíga þeir Ólafur á skip og sigla í haf. Þeim byrjaði vel og
tóku Breiðafjörð, bera nú bryggjur á land í Laxárósi. Lætur
Ólafur bera viðu af skipi og setur upp skipið í hróf það er
faðir hans hafði gera látið. Ólafur bauð Geirmundi til sín.



Það sumar lét Ólafur gera eldhús í Hjarðarholti, meira og
betra en menn hefðu fyrr séð. Voru þar markaðar ágætar sögur
á þilviðinum og svo á ræfrinu. Var það svo vel smíðað að þá
þótti miklu skrautlegra er eigi voru tjöldin uppi.



Geirmundur var fáskiptinn hversdagla, óþýður við flesta. En
hann var svo búinn jafnan að hann hafði skarlatskyrtil rauðan
og gráfeld ystan og bjarnskinnshúfu á höfði, sverð í hendi.
Það var mikið vopn og gott, tannhjölt að. Ekki var þar borið
silfur á en brandurinn var hvass og beið hvergi ryð á. Þetta
sverð kallaði hann Fótbít og lét það aldregi hendi firr
ganga.



Geirmundur hafði litla hríð þar verið áður hann felldi hug
til Þuríðar dóttur Ólafs og vekur hann bónorð við Ólaf en
hann veitti afsvör. Síðan bar Geirmundur fé undir Þorgerði
til þess að hann næði ráðinu. Hún tók við fénu því að eigi
var smám fram lagt.



Síðan vekur Þorgerður þetta mál við Ólaf. Hún segir og sína
ætlan að dóttir þeirra muni eigi betur verða gefin "því að
hann er garpur mikill, auðigur og stórlátur."



Þá svarar Ólafur: "Eigi skal þetta gera í móti þér heldur en
annað þótt eg væri fúsari að gifta Þuríði öðrum manni."



Þorgerður gengur í brott og þykir gott orðið sitt erindi,
sagði nú svo skapað Geirmundi. Hann þakkaði henni sín orð og
tillög og skörungsskap. Vekur nú Geirmundur bónorðið í annað
sinn við Ólaf og var það nú auðsótt. Eftir það fastnar
Geirmundur sér Þuríði og skal boð vera að áliðnum vetri í
Hjarðarholti. Það boð var allfjölmennt því að þá var algert
eldhúsið. Þar var að boði Úlfur Uggason og hafði ort kvæði um
Ólaf Höskuldsson og um sögur þær er skrifaðar voru á
eldhúsinu og færði hann þar að boðinu. Þetta kvæði er kallað
Húsdrápa og er vel ort. Ólafur launaði vel kvæðið. Hann gaf
og stórgjafir öllu stórmenni er hann hafði heim sótt. Þótti
Ólafur vaxið hafa af þessi veislu.

sources

Text is based on reconstruction from the base text and variant apparatus and may contain alternative spellings and other normalisations not visible in the manuscript text. Transcriptions may not have been checked and should not be cited.

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Stanza/chapter/text segment

Use the buttons at the top of the page to navigate between stanzas in a poem.

Information tab

Interactive tab

The text and translation are given here, with buttons to toggle whether the text is shown in the verse order or prose word order. Clicking on indiviudal words gives dictionary links, variant readings, kennings and notes, where relevant.

Full text tab

This is the text of the edition in a similar format to how the edition appears in the printed volumes.

Chapter/text segment

This view is also used for chapters and other text segments. Not all the headings shown are relevant to such sections.