Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Continue

skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

ÞorvKr ch. 1

Þorvarðar þáttr krákunefs 1 — ed. not skaldic

Not published: do not cite (ÞorvKr ch. 1)

Anonymous íslendingaþættirÞorvarðar þáttr krákunefs
1

text and translation

The new edition is either unpublished or unavailable. The following is taken from an old edition (Skj where relevant):


Þorvarður hét maður krákunef, vestfirskur maður að kyni,
auðigur maður og drengur góður. Hann fór milli landa og mast
vel þar sem hann kom.



Hann kemur nú eitthvert sumar skipi sínu norður í Niðarós og
var Haraldur konungur í bænum og Eysteinn orri mágur hans,
sonur Þorbergs Árnasonar, er allra manna var vaskastur og
mest virður af konungi. Þorvarður ruddi skip sitt og leigði
sér skemmu. Síðan gekk hann á fund Haralds konungs þar sem
hann drakk, kemur svo að stofunni að konungur var úti.



Og er hann vill inn snúa mælti Þorvarður: "Heill herra. Hér
er segl eitt niðri á skipinu er eg vildi að þér þægjuð."



Konungur var nakkvað svo brúnvölvi og segir: "Eitt sinni þá
eg segl að yður Íslendingum," segir hann, "og bjóst þá til að
mér mundi það verða að skaða. Gekk það í sundur í siglingu og
vil eg eigi þiggja."



Eysteinn mælti: "Gakk til herra," segir hann, "og sjá og kann
vera að yður sýnist vel og þess er meiri von að þér þiggið þá
hluti er óvirðilegri eru, því mun hann þér ætlað hafa."



Konungur segir: "Eg sé ráð fyrir mér en þú fyrir þér," snýr
síðan inn í stofuna og má ekki festa orð á honum.



Þorvarður biður þá Eystein þiggja seglið "og gakk með mér,"
segir hann.



Eysteinn gerir svo og þykist eigi séð hafa meiri gersemi í
einu segli og þakkar vel gjöfina og mælir að hann skuli koma
til hans um veturinn og sjá bæ hans á Norðmæri í Giska. Er nú
kyrrt of vetrin.



Og er vorar býr Þorvarður skip sitt og heldur suður fyrir
land frá Sólskel og leggja þar til hafs. Og einn dag sjá þeir
hvar skip brunar fram hjá og var alskipað með stöfnum. Þar
stendur upp í stafninum maður vænn og listulegur. Sá var í
skarlatskyrtli rauðum. Hann spyr ef Þorvarður væri þar. Hann
svarar og fagnar vel Eysteini.



Eysteinn mælti: "Seinn varstu að sækja mig heim og stíg nú á
skip með oss með svo marga menn sem þú vilt sjálfur því að nú
er ekki byrvænlegt."



Hann gerir nú svo, fer með nakkverja menn og róa nú til
eyjarinnar Giska og er þar fagnaður mikill og veisla ger. Þar
voru hús stór og góð.



Og er á leið kveldið og nóttina og morgna tekur þá vaknar
Þorvarður og sér að Eysteinn var á fótum og mælti: "Ekki er
veður byrvænlegt. Verið með oss í dag og látið mig veðrið sjá
fyrir yður og skuluð þér eigi að heldur byrina sitja."



Og of daginn er þeir drukku og voru kátir þá mælti hann
Eysteinn: "Fyrir það er þú fórst með mér frá skipi þínu búnu
og sóttir hingað heimili, þigg að mér kyrtil þenna."



Hann var allur hlöðum búinn og skorinn af nýju skarlati.
Þorvarður þakkar honum gjöfina.



Eysteinn mælti: "Ekki skulu þetta vera segllaunin."



Sitja þá of daginn og skortir eigi góðan drykk.



Og annan morgun eftir mælir Eysteinn við Þorvarð: "Kyrrir
skuluð þér vera í dag," segir hann, "því að þetta er engi
byr."



Þorvarður segir: "Þér skuluð nú fyrir sjá."



Nú er allt meira við haft of drykk og allan fagnað og þá
lætur Eysteinn bera fram skikkju. Það voru algrá skinn og
vönduð sem mest og skarlatsmöttull yfir.



Þá mælti Eysteinn: "Þessa skikkju skaltu þiggja og er nú
launað seglið því að þannig mun skikkjan bera sig með
velflestum öðrum sem seglið ber af velflestum seglum."



Þorvarður þakkar nú vel gjöfina.



Líður af nóttin og of morguninn snemma er Þorvarður vakiður
og er þar kominn Eysteinn og mælti: "Nú skal ekki dvelja yður
því að nú er byr á kominn."



Tóku nú snæðing og drukku áður þeir fóru.



Þá mælti Eysteinn: "Eigi varð það auðið að konungur þægi
seglið að þér en þess get eg ef hann hefði þegið að hann
mundi þannig svo launa sem eg. En þó hefir þú nú ekki fyrir
það er nú gaf eigi konungur þér launin. En þar má eg ekki að
því hafa þó að eg sé ótignari en konungur. En fyrir mismuna
okkarrar tignar skaltu þiggja gullhring þenna" og dró af
hendi sér.



Þorvarður þakkar honum hringinn og fara eftir það til skips
og gefur byri vel og fer út til Íslands og gerist mikill
maður fyrir sér.



Og nú of sumarið þá er þeir sigldu fyrir land fram, Haraldur
konungur og Eysteinn, og siglir Eysteinn meira og of fram þá
mælti konungur: Hvaðan kom þér segl það hið góða er þú
hefir?"



"Eysteinn svarar: "Hér er nú það seglið er þér neittuð
herra."



Konungur mælti: "Eg sá aldrei betri segl og hefi eg þar góðu
nítt."



Eysteinn mælti: "Viltu flensa í milli segla herra?"



Konungur mælti og brosti að: "Hví eigi?" segir hann, gekk upp
síðan hjá siglunni.



Eysteinn mælti: "Ger þig eigi að undri og haf segl hvort er
þú vilt og er vel að þú vitir hverju þú níttir."



Konungur þakkaði honum og hafði þetta segl yfir sínu skipi og
stóðst það eigi þessu konungsskipinu í kappsiglingum því að
skip var mikið en þó þótti það vera hin mesta gersemi.



sources

Text is based on reconstruction from the base text and variant apparatus and may contain alternative spellings and other normalisations not visible in the manuscript text. Transcriptions may not have been checked and should not be cited.

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Stanza/chapter/text segment

Use the buttons at the top of the page to navigate between stanzas in a poem.

Information tab

Interactive tab

The text and translation are given here, with buttons to toggle whether the text is shown in the verse order or prose word order. Clicking on indiviudal words gives dictionary links, variant readings, kennings and notes, where relevant.

Full text tab

This is the text of the edition in a similar format to how the edition appears in the printed volumes.

Chapter/text segment

This view is also used for chapters and other text segments. Not all the headings shown are relevant to such sections.