Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Continue

skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

Flóam ch. 32

Flóamanna saga 32 — ed. not skaldic

Not published: do not cite (Flóam ch. 32)

Anonymous íslendingasögurFlóamanna saga
313233

text and translation

The new edition is either unpublished or unavailable. The following is taken from an old edition (Skj where relevant):



Eitthvert sinn hittir Þorgils Ásgrím og biður að hann minnist
í nokkuru um tollinn. Ásgrímur segir að skip koma þar sem
auðið verður en kvaðst eigi vanur að gjalda skiptolla sem
smábændur og bað hann eigi heimta slíkt. Þorgils kvaðst það
fyrir annars hönd gera en eigi fyrir sína og skilja þeir nú
við svo búið.



Um vorið voru menn kvaddir af Ásgrími til skipsdráttar og kom
fjöldi manns. Pyttar voru um sandana víða og voru fullir með
vatni þó að fjara væri. Ásgrímur tók á festum í fremra lagi
og voru þar mest konur hjá honum. Hann var í litklæðum. Tóku
nú fast á. Maður reið á landinu fyrir ofan, mikill vexti og
hafði bolöxi í hendi. Hann horfir á skipdráttinn. Ásgrímur
eggjar nú fast að menn herði sig vel. Og er Þorgils var
kominn að flæðarpyttinum sá hann að Ásgrímur hélt á
strenginum. Hleypur hann þá til og höggur strenginn og verður
afturhlaupið hart og hrapar Ásgrímur í pyttinn og konurnar á
hann ofan. Urðu öll klæðin Ásgríms vot og þrekkótt og svo
hann sjálfur. Þetta þykir honum mikil svívirðing ger til sín.
Verður nú vís hver gert hefir og kvað þá Þorgils varla mega
við svo búið skilja.



Þórhallur bað hann utan fara "og megi þá sjatna þessi óþokki
er í millum ykkar er."



Ásgrímur kvaðst mundu ráða sjálfur ferðum sínum.



Það var einhvern tíma að Þórhallur bað Ásgrím föður sinn fara
með sér til kvonbæna til móts við Bjarna bónda í Gröf.



Ásgrímur segir að það var í mörgu lagi góður kostur "en illt
þykir mér að Þorgils er þar nokkuð við riðinn."



"Að Þorgilsi er ekki mein," segir Þórhallur.



Síðan fara þeir. Bjarni svarar vel og er þessum ráðum ráðið.
Ásgrímur biður að Þorgilsi skuli ekki bjóða til boðsins.



Bjarni svarar og kvaðst honum mundu allvel fagna ef hann kæmi
"en gera eigi mann til hans fyrir bæn þína."



Bjarni býst nú við brúðlaupinu.



Einn dag kemur Þórný inn og segir að maður reið úr skógum
neðan "og er líkur föður mínum."



Bjarni gekk út og var Þorgils kominn og þræll hans með honum.
Bjarni fagnaði honum vel.



Þorgils mælti: "Hví bauðst þú mér ekki til boðsins mágur?"



"Þér er jafnan sjálfboðið," segir Bjarni, "og þá vel kominn
er þú vilt verið hafa."



Ásgrímur kom um kveldið og gekk Bjarni í móti honum og
fagnaði honum vel. Þá spurði Ásgrímur hvort Þorgils væri þar.



Hann kvað hann þar vera "og mun hann hér dveljast. Gerði eg
nú sem þú mæltir að eg bauð honum eigi en ávallt skal hann
vera hjá mér er hann vill."



Ásgrímur verður óður við og vill ríða heim. Þórhallur biður
hann eigi það gera og það verður að hann er þar og er heldur
óglatt um boðið. Og er menn búast frá boðinu sjá menn að þeir
fara húsa á milli, Ásgrímur og Kolur þræll, og töluðu.



Nú ríða menn um kveldið heim. Þorgils bóndi og þræll hans
Kolur riðu síð um kveldið ofan hjá Húsatóftum. Ásgrímur hafði
fengið þrælnum þrjár merkur silfurs til höfuðs Þorgilsi.
Kolur hafði hest latan og hvikaði hesturinn undir honum.
Þorgils laust þrælinn og féll fésjóðurinn undan yfirhöfn
hans. Þorgils spyr hvaðan féið kom að. Þrællinn sagði sem
var. Síðan drap hann þrælinn þar sem nú heitir Kolslækur.



Nú þykir Þorgilsi Ásgrímur sannur að fjörráðum við sig, lætur
nú safna mönnum og verða vel fjórir tigir, ætlar nú að fara
stefnuför til móts við Ásgrím. Nú hittir Gissur hvíti Þorgils
og spyr hversu hann ætlar til um ferðir sínar. Hann kvaðst
ætla að sækja heim Ásgrím Elliða-Grímsson.



Gissur svarar: "Það er óráðlegt því að hann er miklu
fjölmennari en þú."



Þorgils kvaðst eigi hirða um fjölmenni hans. Nú letur Gissur
ferðarinnar og að bæn hans reið hann í Eyna og kvaddi níu
búa. Eftir það fara þeir í burt og þykir sem lögfullt sé.

sources

Text is based on reconstruction from the base text and variant apparatus and may contain alternative spellings and other normalisations not visible in the manuscript text. Transcriptions may not have been checked and should not be cited.

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Stanza/chapter/text segment

Use the buttons at the top of the page to navigate between stanzas in a poem.

Information tab

Interactive tab

The text and translation are given here, with buttons to toggle whether the text is shown in the verse order or prose word order. Clicking on indiviudal words gives dictionary links, variant readings, kennings and notes, where relevant.

Full text tab

This is the text of the edition in a similar format to how the edition appears in the printed volumes.

Chapter/text segment

This view is also used for chapters and other text segments. Not all the headings shown are relevant to such sections.