skaldic

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

Menu Search

MGóð ch. 33

Magnúss saga ins góða 33 — ed. not skaldic

Not published: do not cite (MGóð ch. 33)

HeimskringlaMagnúss saga ins góða
323334

text and translation

The new edition is either unpublished or unavailable. The following is taken from an old edition (Skj where relevant):



En er Sveinn spurði það þá reið hann þegar út á Skáni og
hafði lið mikið úr Svíaveldi. Tóku Skánungar vel við honum.
Efldist hann þá að liði, fór síðan út í Sjáland og lagði þar
undir sig, svo Fjón og allar eyjar.



En er það spurði Magnús konungur þá efldist hann að liði og
skipum og hélt síðan suður til Danmarkar. Hann spurði hvar
Sveinn lá með her sinn. Hélt Magnús konungur þá til móts við
hann. Varð fundur þeirra þar sem Helganes heitir og var það
að kveldi dags. En er orusta tókst hafði Magnús konungur lið
minna og skip stærri og skipuð betur.



Svo segir Arnór:



Vítt, hefi eg heyrt, að heiti

Helganes, þar er elgi

vogs hinn víða frægi

vargteitir hrauð marga.

Rökkr öndurt bað randir

reggbúss saman leggja.

Rógs skýja hélt rýgjar

regni haustnótt gegnum.


Orusta var hin snarpasta en er á leið nóttina gerðist mikið
mannfall. Magnús konungur skaut alla nóttina handskoti.



Þess getur Þjóðólfur:



Hisig laut, er heitir

Helganes, fyr kesjum,

sukku sárir rekkar,

Sveins ferð, bana verðir.

Mætr hélt mörgu spjóti

Mæra gramr í snæri.

Odd rauð, aski studdan,

örr landreki dörrum.


Það er skjótast að segja af orustu þessi að Magnús konungur
hafði sigur en Sveinn flýði. Var skip hans hroðið með stöfnum
og öll skip Sveins önnur voru hroðin.



Svo segir Þjóðólfur:



Flýði jarl af auðu

ótvínn skipi sínu

morð, þar er Magnús gerði

meinfært þaðan Sveini.

Réð herkonungr hrjóða

hneitis egg í sveita.

Sprændi blóð á brýndan

brand. Vó gramr til landa.


Og enn segir Arnór:



Skeiðr tók Bjarnar bróður,

ballr Skánungum, allar,

þjóð reri þeirrar tíðar

þingað, gramr með hringum.


Þar féll mikið lið af Sveins mönnum. Fékk Magnús konungur og
hans menn mikið hlutskipti.



Svo segir Þjóðólfur:



Skjöld bar eg heim frá hjaldri,

hlausk mér til þess, gauskan,

ramr var suðr á sumri

sverðdynr, og þó brynju.

Vopn gat eg fríð en fljóði

fyrr sagði eg það kyrru.

Þar fékk eg hjálm er hilmir

harðfengr Dani barði.


Sveinn flýði þá upp á Skáni og allt lið hans það er undan
komst en Magnús konungur og hans lið ráku flóttann langt á
land upp og varð þá lítil viðurtaka af Sveins mönnum eða
bóndum.



Svo segir Þjóðólfur:



Bauð Ólafs sonr áðan

upp á land að standa.

Gekk með manndýrð mikla

Magnús reiðr af skeiðum.

Snar bað hilmir herja,

hér er skark, í Danmörku.

Fleygir hvasst um hauga

hestr um Skáney vestan.


Síðan lét Magnús konungur fara herskildi allt um byggðina.



Svo segir Þjóðólfur:



Nú taka Norðmenn knýja,

nær göngum vér stöngum,

berka eg, Magnúss merki,

minn skjöld á hlið sjaldan.

Skýtra skeifum fæti

Skáney yfir sláni,

fár vegr er mér fegri

fundinn, suðr til Lundar.


Síðan tóku þeir að brenna byggðina. Flýði þá fólkið allt víðs
vegar undan.



Svo segir Þjóðólfur:



Bárum járn að ærnu

ísköld á lið vísa.

Skjótt ríða nú skreyttar

Skánunga lokvánir.

Rauðr leikr um bæ breiðan

bráðr að voru ráði

eldr, en ernir valda

aðblásendr því vási.




Svíðr um seggja búðir,

siklingr í her miklum

eyðir byggð sem bráðast,

bjartr eldr Danaveldi.

Móðr ber halr um heiði

halds Danmarkar skjöldu.

Vér hlutum sigr en sárir

Sveins menn fyr renna.




Fjörð lét fylkir verða

forntraddan mó spornað,

leynumst lítt, á Fjóni,

liðs skjöldunga á miðli.

Muna fyr Magnús synja

menn Sveins, þeir er nú renna,

upp fara mörg í morgun

merki, stórra verka.



Sveinn flýði þá austur á Skáni. Magnús konungur fór þá til
skipa sinna og hélt síðan austur fyrir Skáneyjarsíðu og varð
mjög búist af skyndingu.



Þá kvað Þjóðólfur þetta:



Eg hefi ekki að drekka

annars nema sjá þenna.

Sýg eg úr söltum ægi

sylg er eg jöfri fylgi.

Liggr fyr oss, en uggum

alllítt Svía, köllum,

drýgt höfum vos fyr vísa,

víð Skáneyjarsíða.


Sveinn flýði upp á Gautland og sótti síðan á fund Svíakonungs
og dvaldist þar um veturinn í góðu yfirlæti.

sources

Text is based on reconstruction from the base text and variant apparatus and may contain alternative spellings and other normalisations not visible in the manuscript text. Transcriptions may not have been checked and should not be cited.

Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close

Stanza/chapter/text segment

Use the buttons at the top of the page to navigate between stanzas in a poem.

Information tab

Interactive tab

The text and translation are given here, with buttons to toggle whether the text is shown in the verse order or prose word order. Clicking on indiviudal words gives dictionary links, variant readings, kennings and notes, where relevant.

Full text tab

This is the text of the edition in a similar format to how the edition appears in the printed volumes.

Chapter/text segment

This view is also used for chapters and other text segments. Not all the headings shown are relevant to such sections.