menota

Menota data services

Menu Search
65v AM 243 b α fol (AM 243 b α fol)  - 66r 66v 

On this page...

  • No text linked to this page in database

Images

þær er þeir mætti forða liꝩi sinu undan
uꝩina handum oc æigi ꝩæittuð þer þeim hærmannligar
ꝩarnir a hæðum yðrumBeiskr harmr
er allu Israels folki þætta at sꝩa ageter hofðingiar
skolo ꝩæra fallnir ifra raðagerðum
oc rikis stiorn sæm Saul oc Ionathas ꝩaro
Mikill þræcr oc afl hæfir tynz a þeima
dægi þar sæm sꝩa dyrligir hofðingiar hafa
tyndz sæm Saul konongr oc Ionathas ꝩaro
oc margr goðr ʀiddari oc mart gott ꝩapn
oc morg goð brynia sæm þar hæꝩir glataz
mæð þeim ꝩarizt smælingar reiði
guðs þar sæm hann loꝩaði heiðnum þioðum
at læggia hændr a cristi sinumharmi allr
lyðr slica tion at sꝩa dyrligigir stiornar mænn
skulo falla firi heiðnum þioðumSlic orð oc
marg annor þꝩilic mællti Dauid a þeim dægi
oc haʀmaðe sꝩa frafall þæiʀa hælldr en hann fagnaðe
þꝩi at riki ꝩæri komit under hann oc
hans gezloNu skal a slicu marca hꝩærsu
mykell heilhugi hann ꝩar oc last ꝩaʀr oc reinn
af allum glœpumEn hvært sinni er hann fell
i noccorn glœp sacar mannligrar natturu
þa iðraðezt hann þægar akafliga oc bað guð
licnar oc ꝩægðar oc guð leit þægar sanna
iðran hansVer gatum oc þæss fyʀ
i rœðu ꝩaʀi hværsu Absalon sun Dauids
reisti upp allt land moti fæðr sinumEn
þa er ʀiddarar Dauids comozt ꝩið at
bæriazt moti Absalonoc Dauid spurði
fall hans þa kꝩað hann sꝩa at orðeHꝩat skylldi
mer gamlum karli at liꝩa rœrnanndi a hværium
dægi en þu son minnAbsalon skyllder
dœꝩia i bloma alldrs þinsGuð geꝩi at ec
mætti nu hælldr dœyia en þu mættir liꝩa
sun minnEigi ꝩar beiskleicr Dauids meiri
ꝩið alla mænn en hann ꝩilldi hælldr sialfr dauða
þola en sia annars dauða nema þar sæm
hann sa at firi rettdœmis sacaʀ ꝩæri ræfsing gor
Sꝩa bæʀr ꝩitni um at þa er allt ʀiki Dauids
ꝩarð firi reiði guðsþa kom dræp i allt rikit
sꝩa akaft at þusunndum fellu mænn niðrdauðer
En er sottin nalgaðiz til Iorsala borgar þa
sa Dauid ængilinn þann er drap folkit standa
mæðr ælligu sꝩærði millim himins oc iarðaʀ
En er hann sa ængilin standa mæð reiddu sꝩærði
oc sꝩa sæm buinn at hoggaþa retti Dauid hals
sin fram under sꝩærðit oc mællti Ðæss
bið ec drottinn minn at þætta sꝩærð snuiz
hælldr mer a hals en folk guðs se nu meira
dræpæt oc snuiz reiði drottins mins hælldr
a mic ꝩærðugan oc macligan oc a mitt kyn
hælldr en folk guðs firi fariz af minum ꝩalldum
Þa er guð sa iðran Dauids oc hœyrði sꝩa þæckiligar
bœnir hans þa bauð guð þægar ænglinum
at hætta oc dræpa æi folk fleira oc
þægar toc af sottin um allt rikitNu
matt þu a slicum lutum marca oc margum
aðrum þꝩilicum hvorsu licnar fullr oc gœzku
er Dauid ꝩar ꝩið allt folk oc sꝩa sæm Guð sa í
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close