menota

Menota data services

Menu Search
65r AM 243 b α fol (AM 243 b α fol)  - 65v 66r 

On this page...

  • No text linked to this page in database

Images

ængi þœiʀa ꝩarð ꝩaʀr ꝩiðAbisay het sa .ᛘ.
er fylgði Dauiði oc mællti ꝩið hannNu matt þu
sia at Guð ꝩil ꝩist þænna uꝩin þinn sælia
i hænndr þer oc er rað at hamna æigi þꝩi
er Guð sialfr byðr þerOc man ec nu
læggia spioti minu gegnum hann æf þu lœyꝩir mer
oc farum siðan til liðs ꝩarsDauið sꝩaraðe
Þat gerir guð til fræistni ꝩið mic oc ꝩil
ꝩita æf ec ꝩili minar hænnðr læggia a cristi hans
Nu man ec sꝩa sꝩara sæm fyʀr at annat hvart
skal Guð kippa unndan hanum rikinu sꝩa at
hann kræfi hann andar sinnar eða ælligar falli hann
firi uꝩinum sinumen liꝩa skal hann margha daga
firi sacar minna hanndaþar sæm ec a hvarki
at minnaz til hæmnda ꝩið hann storra rana
ne frænda latz nema þœiʀa æinna at hann hæfir reinsat land mæð rettre ræfsing
oc er þat hvarki mitt oc ænskis annars
rett ꝩærk at hæfna þæssþꝩi at þat er
mæira stormæli en ꝩitr kunni hugleiða
At læggia hændr acristi drottins er ꝩigðr
er Guði til handa oc hælgaðrNu skolum ꝩit
taca saðul ker hans oc spiot til iartægna oc
farum siðan til liðs ꝩarsNu mattu skilia
natturu hvarstꝩæggia Sauls oc Dauiðs æptir
þꝩi sæm fyʀr sagða ec þerDauid ꝩissi sec
kosinn af Guði til rikis stiornar oc ꝩigðr cristr
drottins hælgaðr guði æigi siðr en SaulHann
ꝩissi oc at guð hafði hamnað Sauli oc leiddi
guð Saul i hænndr Dauiði sꝩa at hann atti costi lifs
hans iðulega æf hann ꝩilldi oc synndi Dauid i þꝩi
mykinn tryggleic oc litillæti at hvært
sinn er Dauid sa Saul þa laut hann oc fagnaði hanum
sꝩa sæm æinn hvæʀr uꝩigðr leic.ᛘsa er æcki
ꝩæri kosinn til hofðingia skaps þo at Saul
lægi um lif hans þa þionaði Dauid hanum oc
la a uꝩinum hans slict er hann mattiEn Saul
hafði þa æina soc Dauiði at hann ꝩissi at Guð
hafði kosit hann til konongsoc syndi hann i þꝩi mikenn
grimleic oc illzku at hann ꝩilldi dræpa saclausan
mannoc þann er hanum þionaði trygglega
En i þꝩi syndi hann hoflaust dramb at
hann ꝩilldi firi koma þeim manni er Guð sialfr
hafði til rikis kosit æpter hannNu fello firi
þær sacar striðliga domar a mal Sauls af
Guði þꝩi at Guð skilði þat i briosti hans er
mænninir matto æigi skiliaoc þo gerði
Guð siðan þæssa luti opinbæra firi manna
augumEn þꝩi ꝩaro Dauiði lettari sinar sacar
firi guðiat Guð fann hann tryggan oc iamnan
litillatan i allum lutum sæm siðan synndi
hann mannumOc þar bæʀr ænn ꝩitni um at
þa er Dauid spurði fall Sauls oc Ionathas
sunar hans þa klocc hann mæð myklum harmi
oc allr hæʀr hans oc mællti sꝩaBolꝩað ꝩærði
þer fioll Gelboe lati Guð alldri yfir yðr
koma dogg ne ʀægn ne groande gros
þꝩi at þer ꝩæittuð Sauli konongi oc Ionathe
sꝩicliga flotta stigu yꝩir hvirꝩil yðarn
oc ꝩilldut æigi ꝩæita þeim licnligar gatur
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close