menota

Menota data services

Menu Search
61r AM 243 b α fol (AM 243 b α fol)  - 61v 62r 

On this page...

  • No text linked to this page in database

Images

ꝩar ofꝩæginn i manndrapi oc mundu þat margir
mænn ætla at þat ꝩæri æigi mikit illꝩirki
þꝩi at costr mundi ꝩæra at dræpa yfrit
marga æf þat þœtti bætra ꝩærc ꝩæra en liꝩa
lata en hanum fell þo sꝩa þungliga su soc
at Guð kꝩaz iðrazt þæss at hann hafði kosit
Saul til konongs iꝩir folk sitt oc het þꝩi þægar
sæm hann hæmnði siðan at konong domr skylldi
alldri ganga længra i hans ætt oc kaus þægar
annan mæðan Saul lifðe þann er konongr skylldi
ꝩæra æpter hans dagaEn þæssor er su
sok er Dauid fell i siðan hann ꝩarð konongr er æigi
mundi þyckia minni at at hyggia at hann
horaði kono Vrie ʀiddara sins goðs manz
oc tryggs en siðan reð hann bana rað sialfum
hanum æigi firi rettar sacar hælldr
firi þꝩi at hann ꝩilldi hafa kono hansEn siðan
Nathan bar up þæssa soc firi Dauid oc hann gecc
i gogn þa ꝩar hanum þægar firi gefit oc ꝩar
allnær sæm staðfæstizt riki hans mæiʀ
æptir þat en aðr ꝩar Nu munu sꝩa margir mænn
skilia þeir er æigi kunnu grein á at guð hafi
ælskað mæiʀr Dauid en Saul oc haꝩi þat til
gengit at Dauiði ꝩarð lettari sin soc En firi
þꝩi at Guð dœmir alla luti æpter rettendum
en æigi æptir mismuna þa man þat synd ꝩæra
at mænn skilia æigi þæssa luti rett oc man
þat bætr ꝩæra at þer skilit þætta mæðr
noccorum orðumæf yðr þycki ec æigi til heimskliga
spyriaÞat kann oc at ꝩæra at stor hofðingiar
þeir sæm iꝩir doma ero skipaðer
mægi þꝩi bætr i skilning her af taca at
þætta se inniliga skilatFaðeren
Sꝩa bæʀr þæssaʀri spurning til at hana
man ꝩærða mæð langum rœðum inna
æf hana skal ꝩæl skiliaEn mæð þꝩi
at spyrt er þa ꝩil ec giarna þæssa rœðu
inna æpter þꝩi sæm ec kann oc þo sæm ec ma
skemzt oc þarf nu þæss at minnazc sæm
ec gat i fyʀri rœðu þa er ꝩit rœddum um
doma hꝩar þeir skylldu striðir ꝩæra oc
hvar þeir skylldu ꝩæra linari oc gat ec
þæss firi þer at æf goðr maðr oc spacr felli
isoc oc þœtti illr ꝩæra glœpr sinn oc ꝩilldi
giarna bœta þa æigu domar at ꝩægia
hanum firi sacaʀ manligrar natturu þꝩi
at mannlegh nattura er sꝩa brœysk at
æigi getr sin gett sꝩa at hann falli alldri í soc
En sumir falla mæðr þꝩi í soc at þeir micla
sic i þꝩi oc sia æigi ꝩiðr at falla þægar í
aðra socNu ꝩar su nattura Dauiðs at hann
ꝩar mann ꝩaskaztr til ꝩapna í orrostom
oc ꝩæl harðr i rettri ræfsing en hann ꝩar
maðr goðgiarn oc ast hollr hværium manni
oc aúm hiartaðr iꝩir ufarum hꝩærs mannz
hann ꝩar oc tryggr maðr i allum lutum raðꝩandr
fast orðr í ꝩinatto oc i allum heitum oc sꝩa
last ꝩaʀr at hann ꝩilldi ængan lost á sic ꝩita
oc æigi ꝩar hans maki í Israels folki þꝩi at
Guð toc sꝩa til orðz í ꝩitnis burð sinum þa er
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close