menota

Menota data services

Menu Search
47r AM 243 b α fol (AM 243 b α fol)  - 47v 48r 

On this page...

  • No text linked to this page in database

Images

ængi hæfir sa glosat rœðu Dauids er hia
hanum sat mæðan hann gerði þsalltarann oc spurði
hꝩat hann hugði mæðan oc skalt þu firi þꝩi
þat skilia at miskunn skilningar andans leiðer
þa til þæiʀar at hygli at rannzaca grundꝩollo
rœðnanna þæiʀa sæm þeir hœyraÞꝩi
næst skygna þeir um hværso marghqvislottar
ero rœtr under þæiʀi rœðuÞat hugleiða
þeir oc ꝩanndliga hværsu margar
greinir ꝩaxa aþæiʀi rœðu Ðꝩi næst hugsa
þæir þat hværso marger kꝩistir fylgia hvæʀri
greínAt þꝩi geꝩa þeir myclar gœymder
hværia græin sæm þeir taca at þeir
mæghi hana retligha aptr leiða til þæiʀa
rota er hon ꝩar upp af runnin fra andꝩærðo
Oc æf þu næmr þœtta skilꝩisliga oc rannzakar
þu þat er þu hœyrir mællt mæð margh
smogalli at hygli þa fæʀr þu þærs æcki ꝩillr
hvart þær glosor ꝩærða rangar eða rettar
er þu hœyrir æf Guð hæꝩir þann anda þer
geꝩit at þu kunnir rett at skiliaþꝩi at
sa maðr hvæʀr er goða skilning fæʀ oc kœmr
hann árettan farꝩægh í upphafino þa ma hann
ꝩæl þæcta alla ꝩægho licleikanna fram
a leið oc hvæʀ orða logh er maclegazt ero
at fylgia hværio til ꝩikiNu læss þu
af þæssum lutum slica luti er þu matt til
skilningar en æigi syniz mer her længra um at rœða
Sunʀ Guð launi yðr
hæʀra minn at þer bærit þolinmœði
ꝩið at sꝩara þeim lutum er ec spyr oc finn
ec þo nu þat at yðr þycki bærnsligha ræika
spurning min þꝩi at ec kann æigi at geta
æfnis up hafðrar rœðu oc kœmr þꝩi her
oc hvar niðr spurning min
sæm ꝩan er at ufroðum œsko manni
En þo ꝩirðiz mer sialfum at bætra se spurt
en æigi þæiʀa luta er ec spurða næstum hværso
marca skylldi glosor hvart þær yrði
rettar eða æigiEn nu skilz mer þat ꝩæl
er þer sagðut mer at sa maðr lyghi æigi
a Guð er hann sægir ætlan hans sꝩa sæm rœður
hansFiri þꝩi at allt þat er hann hæfir ætlat
i hugh ser þa hæꝩir þat hugrinn aðr mællt
ꝩiðr sialꝩan hann hvart sæm hann hæꝩir mæðr
ꝩorronum fram talat eða æigi oc ma firi þꝩi
þa luti skyra sꝩa sæm fram talða rœðo þꝩi
at allt þat hæfir hugrinn mælt ꝩið sialꝩan
hannÞat skilz mer nu oc ꝩæl þo at ængi
mætti geta til þæss hvat Guð hugði firi
andꝩærðu þa hæꝩir hann nu þat sialfr skyrt
þar sæm hann hæꝩir latit þa luti fram koma er hann
hæꝩir aðr hugða oc ætlaða þꝩi at ꝩist ꝩil
ec mer lata skiliaz þat at allir þeir luter er
Guð hæfir fram latit fara þa hæfir hann þa
luti alla aðr hug leiddaoc mæð skynsæmð
skipaða i hugh ser fyʀr en þeir hafi fram
komit Sꝩa skilz mer oc þat ꝩæl at þeir er
skyrðar haꝩa rœður Dauids mæðr glosum
eða annaʀra þæiʀa er rœður hafa
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close