menota

Menota data services

Menu Search
43v AM 243 b α fol (AM 243 b α fol)  - 44r 44v 

On this page...

  • No text linked to this page in database

Images

lik guði i froðleic sinum at þau ꝩissi alla grein
millim goðra luta oc illraEn þa er ormrinn
æggiaði Eꝩꝩo at eta af froðleiks æplum
þa ræddiz hon dauða oc mællti sꝩa ꝩið orminn
Ec ræðumz æf ec et at ec dœyia mæð þꝩi at
Guð het mer þꝩiNu et þu fyʀri sꝩa at ec
sia oc æf þu dœyʀ æigi þa man ec eta þꝩi
at Guð het at þætta alldin man iamꝩæl
aðrum kykꝩændum skapat til bana sæm mer
æf þat hæfir dauðligan kraft mæð serEn
andenn sa er lœynndiz í orminum þa sꝩaraðe mæð
sialfum serEc ma ꝩæl eta æplit þꝩi at ec
em ækki at sækkari ne dauðligri þar sæm
ec em aðr i fullri reiði guðsen þæssi orð hœyrði
Eꝩꝩa æigi Ðꝩi næst toc Eꝩꝩa æitt æpli
oc lagði í munn orminum oc hann at þat þægarOc er
sa at hann sakaði ækkiþa toc hon þægar annað
æpli oc at siolf oc þotti ꝩæra aꝩar sœtt sæm
ormrinn hafði sagt hænniÞꝩi næst hvarf
ormrinn fra augliti EꝩꝩoEn hon kallaðe
Adam bonnda sinn oc sagði hanum þæssa luti
En mæðr þꝩi at hann ræddiz oc dauða sæm Guð
hafði heitit hanum þa ꝩilldi hann æigi eta
nema hann sæ sialfr at Eꝩa æti firi hanum
Oc toc þa ænn Eꝩa tꝩau æpli oc at þægar
annat sialf annat diarfligha þꝩi at hon hafði
kennt aðr sœtleik æplissins oc girndi hana
optaʀri at bærgia á hælldr en hon skemðiz
þæss er hon hafði aðr gortEn þægar Adamr
sa at hana sakaðe æcki hælldr þæcti hann lystiligan
sœtleic í munni hænnarþa toc hann ꝩiðr þꝩi
æpli er hon bauð hanum oc át æigi siðr en
hon Sæm þau hofðu æplit et..it þu lukuz
upp aughu þæiʀa til mæira froð- leiks en
þau hofðu aðr sꝩa sæm ormrinn sagði þꝩi
at þa kunnu þau þægar at skammazt noc
ðra lima þar sæm þau sa fugla licami hulða
ꝩæra mæðr fiaðrum en dyra licami mæð
hari en þau sa sialfra sinna licami necta
ꝩæraoc skamðuz þau þæss miocEn allra
mæst ꝩolldi þat þæssaʀi skom at þau ꝩissu
sec í sakum ꝩið Guð firi brotit logmal oc
baru þau allan ræddan licam sinn oc skomðuz
noctra lima Ðꝩi næst foro þau at
fæla sec millim tria oc gaꝩo oss dœmi sinnar
dulræmi þꝩi at þau gaðu þæss æigi
at Guði ꝩaro sꝩa kunn hannda ꝩærk sin oc
allt smiði þat sæm hann hafði gort at æigi mundi
ris eða skogar fæla þau fyr hans augliti
þar sæm lœynilighar roar hælꝩitis fylsna
ero bærar oc syniligar i hans augliti ahvæʀri
stunndo En mæðan er Adamr ꝩar i fylsnum
þa mællti Guð ꝩiðr anndann er lœynndiz i
orminumMæðr drambi oc illzku hoft
þu upp hit fyrsta loghbrot oc ꝩar ængi
annaʀr at tæla þec nema sialfs þins dramb
oc oꝩꝩndfiri þꝩi œsizt ræiði min moti þer
firi utan alla ꝩarkynndoc glataðer þu æilifri
sælo on allaʀ ꝩanir þinnar aptr qvamo
En þo at þu hafir annat sinni minn hug
ꝩactan til ræiði firi þæssi loghbrot
er nu ero gorþa man Adamr taca ræfsing
Close

Log in

This service is only available to members of the relevant projects, and to purchasers of the skaldic volumes published by Brepols.
This service uses cookies. By logging in you agree to the use of cookies on your browser.

Close