14.
Bráðsét láta bragnar opt, bregðr at þeim, er heldr á lopt, allmargr er til seinn at sefask, svá kǫllum vér rôð sem gefask. Ekki var þat forðum farald, Finnan gat þó œrðan Harald, hônum þótti sólbjǫrt sú, slíks dœmi verðr mǫrgum nú. |
[status: draft]
in progress