This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Runic Dictionary

login: password: stay logged in: help

Anonymous Poems (Anon)

VII. Lilja (Lil) - 100

Lilja (‘Lily’) — Anon LilVII

Martin Chase 2007, ‘(Introduction to) Anonymous, Lilja’ in Margaret Clunies Ross (ed.), Poetry on Christian Subjects. Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages 7. Turnhout: Brepols, pp. 544-677.

stanzas:  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100 

Skj: Eysteinn Ásgrímsson: Lilja (AII, 363-95, BII, 390-416)

SkP info: VII, 612-13

old edition introduction edition manuscripts transcriptions concordance search files

42 — Anon Lil 42VII

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance

 

Cite as: Martin Chase (ed.) 2007, ‘Anonymous Poems, Lilja 42’ in Margaret Clunies Ross (ed.), Poetry on Christian Subjects. Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages 7. Turnhout: Brepols, pp. 612-13.

‘Þystir hann og er fölr af föstum,
firriz hlátr, en kann að gráta;
mæðiz hann og er móður sinnar
mjólku fæddr, en reifum klæddiz.
Finn eg þó, að í slíku sannar
sjálf náttúran, manndóm váttar;
fýsir mig því framm að æsa
flein ódygðar honum að meini.

‘Þystir hann og er fölr af föstum, firriz hlátr, en kann að gráta; hann mæðiz og er fæddr mjólku móður sinnar en klæddiz reifum. Þó finn eg, að sjálf náttúran sannar í slíku, váttar manndóm; því fýsir mig að æsa framm flein ódygðar að meini honum.

‘He thirsts and is pale from fasts, avoids laughter, but knows how to weep; he grows weary and is fed with the milk of his mother and was clothed in swaddling clothes. And yet I find that nature itself gives proof in such a thing, attests to his humanity; therefore I long to shoot forward the dart of faithlessness to his harm.

editions: Skj Eysteinn Ásgrímsson: Lilja 42 (AII, 377; BII, 401); Skald II, 219.

sources

Holm perg 1 fol (Bb) 114vb, 19 - 114vb, 23  transcr.  image  image  
AM 99 a 8° (99a) 9r, 4 - 9r, 11  transcr.  image  image  
AM 622 4° (622) 30, 18 - 30, 22  transcr.  image  
AM 713 4° (713) 9, 23 - 9, 26  transcr.  image  image  image  
Vísnabók (Vb) 250 - 250  
DKNVSB 41 8°x (41 8°x) 118, 20 - 119, 5  transcr.  image  
AM 705 4°x (705x) 11v - 11v  transcr.  
BLAdd 4892 (4892) 31v - 31v  transcr.  image  
© 2008-