Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Teaching Texts (Teach)

ed. Tarrin Wills;

3. Skáldskaparmál — chs 1-6 (Skm) - 45

not in Skj

Download the companion handbook (Tarrin Wills) here: Introduction to Old Norse.

The skaldic database has been adapted here to include prose texts for teaching purposes. The text of Hrólfs saga is from Guðni Jónsson’s edition in Fornaldar sögur norðurlanda (1954); Skáldskaparmál is based on the text in Anthony Faulkes’s Viking Society edition; Laxdœla saga and Grœnlendinga saga are taken from the Íslenzk fornrit series. The text of Vǫlsunga saga is from Gordon’s Introduction to Old Norse, with incest restored. The first section of Hrólfs saga includes a close, unidiomatic parallel translation by Tarrin Wills. The glossary has also been produced by Tarrin Wills.

Select an individual section of text by clicking on the numbers next to the texts on the right. Once you have selected a section of text, moving the mouse cursor over a word will give the headword, grammatical information about the word, and notes where they are included.

Select the ‘concordance’ tab for a glossary of a text once selected.

When viewing individual text segments, The ‘quiz’ tab will randomly select a word which you can then answer grammatical questions about.

Audio for each segment of text can be heard by using the embedded player, where available.

Skáldskaparmál — chs 1-6

Not published: do not cite ()

prose sections:  1.1   1.2   2.1   2.2   2.3   2.4   2.5   3.1   3.2   3.3   3.4   3.5   4.1   4.2   4.3   5.1   5.2   5.3   5.4   5.5   5.6   5.7   5.8   5.9   5.10   5.11   6.1   6.2   6.3   6.4   6.5   6.6   6.7   6.8   6.9   6.10   6.11   6.12   6.13   24.1   24.2   24.3   24.4   24.5   24.6 

The poetry here is not included in the skaldic edition but derives from other published editions.

1.1 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 1.1

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Einn maðr er nefndr Ægir eða Hlér. Hann bjó í eyju þeiri, er nú er kǫlluð Hlésey. Hann var mjǫk fjǫlkunnigr. Hann gerði ferð sína til Ásgarðs, en Æsir vissu fyrir ferð hans, ok var honum fagnat vel ok þó margir hlutir gervir með sjónhverfingum. Ok um kveldit, er drekka skyldi, þá lét Óðinn bera inn í hǫllina sverð ok váru svá bjǫrt, at þar af lýsti, ok var ekki haft ljós annat, meðan við drykkju var setit.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
1.2 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 1.2

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá gengu Æsir at gildi sínu, ok settust í hásæti tólf Æsir, þeir er dómendr skyldu vera ok svá váru nefndir: Þórr, Njǫrðr, Freyr, Týr, Heimdallr, Bragi, Víðarr, Váli, Ullr, Hænir, Forseti, Loki. Slíkt sama ásynjur: Frigg, Freyja, Gefjun, Iðunn, Gerðr, Sigyn, Fulla, Nanna. Ægi þótti gǫfugligt þar um at sjást. Veggþili ǫll váru þar tjǫlduð með fǫgrum skjǫldum. Þar var ok áfenginn mjǫðr ok mjǫk drukkit. Næsti maðr Ægi sat Bragi, ok áttust þeir vit drykkju ok orðaskipti. Sagði Bragi Ægi frá mǫrgum tíðendum, þeim er Æsir hǫfðu átt.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
2.1 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 2.1

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Hann hóf þar frásǫgn, at þrír æsir fóru heiman, Óðinn ok Loki ok Hænir, ok fóru um fjǫll ok eyðimerkr, ok var illt til matar. En er þeir koma ofan í dal nakkvarn, sjá þeir øxnaflokk ok taka einn uxann ok snúa til seyðis. En er þeir hyggja, at soðit mun vera, raufa þeir seyðinn, ok var ekki soðit. Ok í annat sinn, er þeir raufa seyðinn, þá er stund var liðin, ok var ekki soðit. Mæla þeir þá sín á milli, hverju þetta mun gegna.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
2.2 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 2.2

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá heyra þeir mál í eikina upp yfir sik, at sá, er þar sat, kvaðst ráða því, er eigi soðnaði á seyðinum. Þeir litu til, ok sat þar ǫrn ok eigi lítill.
Þá mælti ǫrninn: ‘Vilið þér gefa mér fylli mína af uxanum, þá mun soðna á seyðinum.’
Þeir játa því. Þá lætr hann sígast úr trénu ok sezt á seyðinn ok leggr upp þegar it fyrsta lær uxans tvau ok báða bóguna.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
2.3 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 2.3

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá varð Loki reiðr ok greip upp mikla stǫng ok reiðir af ǫllu afli ok rekr á kroppinn erninum. Ǫrninn bregzt við hǫggit ok flýgr upp. Þá var fǫst stǫngin við bak arnarins, en hendr Loka við annan enda stangarinnar. Ǫrninn flýgr hátt svá, at fætr Loka taka niðr grjót ok urðir ok viðu, en hendr hans, hyggr hann, at slitna munu ór øxlum.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
2.4 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 2.4

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Hann kallar ok biðr allþarfliga ǫrninn friðar. En hann segir, at Loki skal aldri lauss verða, nema hann veiti honum svardaga at koma Iðunni út of Ásgarð með epli sín, en Loki vill þat. Verðr hann þá lauss ok ferr til lagsmanna sinna, ok er eigi at sinni sǫgð fleiri tíðendi um þeira ferð, áðr þeir koma heim.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
2.5 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 2.5

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

En at ákveðinni stundu teygir Loki Iðunni út um Ásgarð í skóg nǫkkurn ok segir, at hann hefir fundit epli þau, er henni munu gripir í þykkja, ok bað, at hon skal hafa með sér sín epli ok bera saman ok hin. Þá kemr þar Þjazi jǫtunn í arnarham ok tekr Iðunni ok flýgr braut með ok í Þrymheim til bús síns.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
3.1 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 3.1

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

En æsir urðu illa við hvarf Iðunnar, ok gerðust þeir brátt hárir ok gamlir. Þá áttu þeir æsir þing, ok spyrr hverr annan, hvat síðast vissi til Iðunnar, en þat var sét síðast, at hon gekk út ór Ásgarði með Loka. Þá var Loki tekinn ok færðr á þingit, ok var honum heitit bana eða píslum. En er hann varð hræddr, þá kvaðst hann mundu sækja eftir Iðunni í Jǫtunheima, ef Freyja vill ljá honum valshams, er hon á.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
3.2 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 3.2

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Ok er hann fær valshaminn, flýgr hann norðr í Jǫtunheima ok kemr einn dag til Þjaza jǫtuns. Var hann róinn á sæ, en Iðunn var ein heima. Brá Loki henni í hnotarlíki ok hafði í klóm sér ok flýgr sem mest. En er Þjazi kom heim ok saknar Iðunnar, tekr hann arnarharminn ok flýgr eftir Loka, ok dró arnsúg í flugnum. En er æsirnir sá, er valrinn flaug með hnotina ok hvar ǫrninn flaug, þá gengu þeir út undir Ásgarð ok báru þannig byrðar af lokarspánum.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
3.3 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 3.3

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Ok þá er valrinn flaug inn of borgina, lét hann fallast niðr við borgarvegginn. Þá slógu æsirnir eldi í lokarspánuna, en ǫrninn mátti eigi stǫðva sik, er hann mássti valsins. Laust þá eldinum í fiðri arnarins, ok tók þá af fluginn. Þá váru æsirnir nær ok drápu Þjaza jǫtun fyrir innan ásgrindr, ok er þat víg allfrægt.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
3.4 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 3.4

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

En Skaði dóttir Þjaza jǫtuns, tǫk hjálm ok brynju ok ǫll hervápn ok ferr til Ásgarðs at hefna fǫður síns. En æsir buðu henni sætt ok yfirbætr ok it fyrsta, at hon skal kjósa sér mann af ásum ok kjósa at fótum ok sjá ekki fleira af.
Þá sá hon eins manns fætr forkunnarfagra ok mælti: "Þenna kýs ek. Fátt mun ljótt á Baldri."
En þat var Njǫrðr ór Nóatúnum.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
3.5 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 3.5

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þat hafði hon ok í sættargerð sinni, at æsir skyldu þat gera, er hon hugði, at þeir skyldu eigi mega, at hlægja hana. Þá gerði Loki þat, at hann batt um skegg geitar nǫkkurrar ok ǫðrum enda um hreðjar sér, ok létu þau ýmsi eftir ok skrækði hvárt tveggja hátt. Þá lét Loki fallast í kné Skaða, ok þá hló hon. Var þá ger sætt af ásanna hendi við hana.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
4.1 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 4.1

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Svá er sagt, at Óðinn gerði þat til yfirbóta við Skaða, at hann tók augu Þjaza ok kastaði upp á himin ok gerði af stjǫrnur tvær.
Þá mælti Ægir: ‘Mikill þykkir mér Þjazi fyrir sér hafa verit, eða hvers kyns var hann?’

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
4.2 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 4.2

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Bragi svarar: ‘Ǫlvaldi hét faðir hans, ok merki munu þér at þykkja, ef ek segi þér frá honum. Hann var mjǫk gullauðigr. En er hann dó ok synir hans skyldu skipta arfi, þá hǫfðu þeir mæling á gullinu, er þeir skiptu, at hverr skyldi taka munnfylli sína ok allir jafnmargar. Einn þeira var Þjazi annarr Iði, þriði Gangr. En þat hǫfum vér orðtak nú með oss at kalla gullit munntal þessa jǫtna, en vér felum í rúnum eða í skáldskap svá, at vér kǫllum þat mál eða orð eða tal þessa jǫtna.’

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
4.3 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 4.3

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá mælti Ægir: ‘Þat þykkir mér vel fólgit í rúnum.’

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.1 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.1

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Ok enn mælti Ægir: ‘Hvaðan af hefir hafizk sú íþrótt, er þér kallið skáldskap?’

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.2 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.2

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Bragi svarar: ‘Þat váru upphǫf til þess, at guðin hǫfðu ósætt við þat fólk, er Vanir heita, en þeir lǫgðu með sér friðstefnu ok settu grið á þá lund, at þeir gengu hvárirtveggju til eins kers ok spýttu í hráka sínum.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.3 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.3

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

En at skilnaði þá tóku goðin ok vildu eigi láta týnask þat griðamark ok skǫpuðu þar ór mann. Sá heitir Kvasir. Hann er svá vitr, at engi spyrr hann þeira hluta, er eigi kann hann órlausn.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.4 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.4

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Hann fór víða um heim at kenna mǫnnum frœði, ok þá er hann kom at heimboði til dverga nokkvorra, Fjalars ok Galars, þá kǫlluðu þeir hann með sér á einmæli ok drápu hann, létu renna blóð hans í tvau ker ok einn ketil, ok heitir sá Óðrerir, en kerin heita Són ok Boðn.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.5 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.5

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þeir blendu hunangi við blóðit, ok varð þar af mjǫðr sá, er hverr, er af drekkr, verðr skáld eða frœðamaðr. Dvergarnir sǫgðu Ásum, at Kvasir hefði kafnat í mannviti, fyrir því at engi var þar svá fróðr, at spyrja kynni hann fróðleiks.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.6 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.6

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá buðu þessir dvergar til sín jǫtni þeim, er Gillingr heitir, ok konu hans. Þá buðu dvergarnir Gillingi at róa á sæ með sér. En er þeir fóru fyrir land fram, røru dvergarnir á boða ok hvelfði skipinu.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.7 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.7

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Gillingr var ósyndr, ok týndist hann, en dvergarnir réttu skip sitt ok reru til lands. Þeir sǫgðu konu hans þenna atburð, en hon kunni illa ok grét hátt.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.8 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.8

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá spurði Fjalarr hana, ef henni myndi hugléttara, ef hon sæi út á sæinn, þar er hann hafði týnzk, en hon vildi þat. Þá mælti hann við Galar, bróður sinn, at hann skal fara upp yfir dyrrnar, er hon gengi út, ok láta kvernstein falla í hǫfuð henni, ok talði sér leiðask óp hennar, ok svá gerði hann.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.9 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.9

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá er þetta spurði Suttungr bróðurson Gillings, ferr hann til ok tók dvergana ok flytr á sæ út ok setr þá í flœðarsker. Þeir biðja Suttung sér lífsgriða ok bjóða honum til sættar í fǫðurgjǫld mjǫðinn dýra, ok þat verðr at sætt með þeim. Flytr Suttungr mjǫðinn heim ok hirðir, þar sem heita Hnitbjǫrg, setr þar til gæzlu dóttur sína, Gunnlǫðu.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.10 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.10

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Af þessu kǫllum vér skáldskap Kvasis blóð eða dverga drekku eða fylli eða nakkvars konar lǫg Óðreris eða Boðnar eða Sónar eða farskost dverga, fyrir því at sá mjǫðr flutti þeim fjǫrlausn ór skerinu, eða Suttunga mjǫð eða Hnitbjarga lǫgr.’

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
5.11 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 5.11

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá mælti Ægir: ‘Myrkt þykki mér þat mælt at kalla skáldskap með þessum heitum, en hvernig kómu þér Æsir at Suttunga miði?’

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.1 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.1

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Bragi svarar: ‘Sjá saga er til þess, at Óðinn fór heiman ok kom þar, er þrælar níu slógu hey. Hann spyrr, ef þeir vili, at hann brýni ljá þeira. Þeir játa því.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.2 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.2

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá tekr hann hein af belti sér ok brýndi, en þeim þótti bíta ljárnir miklu betr ok fǫluðu heinina, en hann mat svá, at sá, er kaupa vildi, skyldi gefa við hóf, en allir kváðusk vilja ok báðu hann sér selja, en hann kastaði heininni í lopt upp.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.3 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.3

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

En er allir vildu henda, þá skiptusk þeir svá við, at hverr brá ljánum á háls ǫðrum.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.4 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.4

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Óðinn sótti til náttstaðar til jǫtuns þess, er Baugi hét, bróðir Suttungs. Baugi kallaði illt fjárhald sitt ok sagði, at þrælar hans níu hǫfðu drepizk, en talðist eigi vita sér ván verkmanna. En Óðinn nefndisk fyrir honum Bǫlverkr.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.5 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.5

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Hann bauð at taka upp níu manna verk fyrir Bauga, en mælir sér til kaups einn drykk af Suttunga miði. Baugi kvazk einskis ráð eiga at miðinum, sagði, at Suttungr vildi einn hafa, en fara kvezk hann mundu með Bǫlverki, ok freista, ef þeir fengi mjǫðinn.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.6 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.6

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Bǫlverkr vann um sumarit níu manna verk fyrir Bauga, en at vetri beiddisk hann Bauga leigu sinnar. Þá fara þeir báðir til Suttungs. Baugi segir Suttungi, bróður sínum, kaup þeira Bǫlverks, en Suttungr synjar þverliga hvers dropa af miðinum.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.7 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.7

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá mælir Bǫlverkr til Bauga, at þeir skyldu freista véla nokkvorra, ef þeir megi ná miðinum, en Baugi lætr þat vel vera. Þá dregr Bǫlverkr fram nafar þann, er Rati heitir, ok mælir, at Baugi skal bora bjargit, ef nafarrinn bítr. Hann gerir svá.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.8 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.8

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Þá segir Baugi, at gǫgnum er borat bjargit, en Bǫlverkr blæss í nafars raufina, ok hrjóta spænirnir upp í móti honum. Þá fann hann, at Baugi vildi svíkja hann, ok bað bora gǫgnum bjargit.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.9 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.9

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Baugi boraði enn, en er Bǫlverkr blés annat sinn, þá fuku inn spænirnir. Þá brásk Bǫlverkr í orms líki ok skreið inn í nafars raufina, en Baugi stakk eftir honum nafrinum ok missti hans.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.10 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.10

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Fór Bǫlverkr þar til, sem Gunnlǫð var, ok lá hjá henni þrjár nætr, ok þá lofaði hon honum at drekka af miðinum þrjá drykki. Í inum fyrsta drykk drakk hann allt ór Óðreri, en í ǫðrum ór Boðn, í inum þriðja ór Són, ok hafði hann þá allan mjǫðinn. Þá brásk hann í arnarham ok flaug sem ákafast.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.11 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.11

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

En er Suttungr sá flug arnarins, tók hann sér arnarham ok flaug eftir honum. En er Æsir sá, hvar Óðinn flaug, þá settu þeir út í garðinn ker sín, en er Óðinn kom inn of Ásgarð, þá spýtti hann upp miðinum í kerin, en honum var þá svá nær komit, at Suttungr myndi ná honum, at hann sendi aptr suman mjǫðinn, ok var þess ekki gætt.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.12 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.12

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Hafði þat hverr, er vildi, ok kǫllum vér þat skáldfífla hlut. En Suttunga mjǫð gaf Óðinn Ásunum ok þeim mǫnnum, er yrkja kunnu.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
6.13 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 6.13

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Því kǫllum vér skáldskapinn feng Óðins ok fund ok drykk hans ok gjǫf hans ok drykk Ásanna.’

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X; mss: R
 
24.1 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 24.1

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Nú skal enn segja dœmi af hverju þær kennigar eru er nú váru ritaðar, er áðr váru eigi dœmi til sǫgð, svá sem Bragi sagði Ægi at ‘Þórr var farinn í Austrvega at berja trǫll, en Óðinn reið Sleipni í Jǫtunheima ok kom til þess jǫtuns er Hrungnir hét. Þá spyrr Hrugnir hvat manna sá er með gullhjálminn er ríðr lopt ok lǫg ok segir at hann á furðu góðan hest. Óðinn sagði at þar vill hann veðja fyrir hǫfði sínu at engi hestr skal vera jafngóðr í Jǫtunheimum. Hrungnir sagði at sá er góðr hestr, en hafa lézk hann mundu myklu stórfetaðra hest; sá heitir Gullfaxi. Hrugnir varð reiðr ok hleypr upp á hest sinn ok hleypir eptir honum ok hyggr at launa honum ofrmæli. Óðinn hleypti svá mikit at hann var á ǫðru leiti fyrir, en Hrungnir var í svá miklum jǫtunmóð at hann fann eigi fyrr en hann sótti inn of Ásgrindr. Ok er hann kom at hallardurum, buðu Æsir honum til drykkju. Hann gekk í hǫllina ok bað fá sér drykkju.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X
 
24.2 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 24.2

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

Váru þá teknar þær skálir er Þórr var vanr at drekka ór, ok snerti Hrugnir ór hverri. En er hann gerðisk drukkinn þá skorti eigi stór orð. Hann lézk skyldu taka upp Valhǫll ok fœra í Jǫtunheima, en søkkva Ásgarði en drepa guð ǫll, nema Freyju ok Sif vill hann heim fœra með sér. En Freyja fór þá at skenkja honum, ok drekka lézk hann munu alt Ása ǫl. En er Ásum leiddisk ofrefli hans þá nefna þeir Þór. Því næst kom Þórr í hǫllina ok hafði uppi á lopti hamarinn ok var allreiðr ok spyrr hverr því ræðr er jǫtnar hundvísir skulu þar drekka, eða hverr seldi Hrungni grið at vera í Valhǫll eða hví Freyja skal skenkja honum sem at gildi Ása. Þá svarar Hrungnir ok sér ekki vinaraugum til Þórs, sagði at Óðinn bauð honum til drykkju ok hann var á hans griðum. Þá mælir Þórr at þess boðs skal Hrungnir iðrask áðr hann komi út. Hrungnir segir at Ásaþór er þat lítill frami at drepa hann vápnlausan; hitt er meiri hugraun ef hann þorir berjask við hann at landamæri á Grjótúnagǫrðum.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X
 
24.3 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 24.3

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

‘“Ok hefir þat verit mikit fólskuverk,” sagði hann, “er ek lét eptir heima skjǫld minn ok hein. En ef ek hefða hér vápn mín þá skyldu vit nú reyna hólmgǫnguna. En at ǫðrum kosti legg ek þér við níðingsskap
ef þú vill drepa mik vápnlausan.”

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X
 
24.4 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 24.4

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

‘Þórr vill fyrir øngan mun bila at koma til einvígis er honum var hólmr skoraðr, þvíat engi hefir honum þat fyrr veitt. Fór þá Hrungnir braut leið sína ok hleypti ákafliga þar til er hann kom í Jǫtunheima, ok var fǫr hans allfræg með jǫtnum ok þat at stefnulag var komit á með þeim Þór. Þóttusk jǫtnar hafa mikit í ábyrgð, hvárr sigr fengi; þeim var ills ván at Þór ef Hrungnir létisk fyrir því at hann var þeira sterkastr. Þá gerðu jǫtnar mann á Grjótúnagǫrðum af leiri ok var hann níu rasta hár en þriggja breiðr undir hǫnd, en ekki fengu þeir hjarta svá mikit at honum sómði fyrr en þeir tóku *ór *meri *nokkvorri, ok varð honum þat eigi stǫðugt þá er Þórr kom. Hrungnir átti hjarta þat er frægt er, af hǫrðum steini ok tindótt með þrim hornum svá sem síðan er gert var ristubragð þat er Hrungnis hjarta heitir. Af steini var ok hǫfuð hans. Skjǫldr var ok steinn, víðr ok þjokkr, ok hafði hann skjǫldinn fyrir sér er hann stóð á Grjótúnagǫrðum ok beið Þórs, en hein hafði hann fyrir vápn ok reiddi of ǫxl ok var ekki dælligr. Á aðra hlið honum stóð leirjǫtunninn, er nefndr er Mǫkkurkálfi, ok var hann allhræddr. Svá er sagt at hann meig er hann sá Þór. Þórr fór til hólmstefnu ok með honum Þjálfi. Þá rann Þjálfi fram at þar er Hrungnir stóð ok mælti til hans:

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X
 
24.5 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 24.5

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

‘“Þú stendr óvarliga, jǫtunn, hefir skjǫdinn fyrir þér, en Þórr hefir sét þik ok ferr hann it neðra í jǫrðu ok mun hann koma neðan at þér.”
‘Þá skaut Hrungnir skildinum undir fœtr sér ok stóð á, en tvíhendi heinina. Því næst sá hann eldingar ok heyrði þrumur stórar. Sá hann þá Þór í ásmóði, fór hann ákafliga ok reiddi hamarinn ok kastaði um langa leið at Hrungni. Hrungnir fœrir upp heinina báðum hǫndum, kastar í mót. Mœtir hon hamrinum á þugi, heinin, ok brotnar sundr heinin; fellr annarr hlutr á jǫrð ok eru þar af orðin ǫll heinberg. Annarr hlutr brast í hǫfði Þór svá at hann fell fram á jǫrð. En hamarrinn Mjǫllnir kom í mitt hǫfuð Hrugni ok lamði hausinn í smán mola ok fell hann fram yfir Þór svá at fótr hans lá of háls Þór. En Þjálfi vá at Mǫkkurkálfa, ok fell hann við lítinn orðstír. Þá gekk Þjálfi til Þórs ok skyldi taka fót Hrungnis af honum ok gat hvergi valdit. Þá gengu til Æsir allir er þeir spurðu at Þórr var fallinn ok skyldu taka fótinn af honum ok fengu hvergi komit. Þá kom til Magni, sonr Þórs ok Járnsǫxu. Hann var þá þrívetr. Hann kastaði fœti Hrungnis af Þór ok mælir: 
‘“Sé þar ljótan harm, faðir, er ek kom svá síð. Ek hygg at jǫtun þenna mundak hafa lostit í Hel með hnefa mér ef ek hefða fundit hann.”

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X
 
24.6 Vol. [not skaldic] — Prose: Skm 24.6

The following text is from a superseded edition and is not the work of the editor(s) named on this page. It is included for reference only. Do not refer to this site when using this text but rather consult the original edition (Skj where relevant).

‘Þá stóð Þórr upp ok fagnaði vel syni sínum ok sagði hann mundu verða mikinn fyrir sér.
‘“Ok vil ek,” sagði hann, “gefa þér hestinn Gullfaxa, er Hrungnir hafði átt.”
‘Þá mælir Óðinn ok sagði at Þórr gerði rangt er hann gaf þann hinn góða hest gýgjarsyni en eigi fǫður sínum.

Skj: Not in Skj; (prose); ed. NS; group: X
 
© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.