Data from Samnordisk runtextdatabas

login: password: stay logged in: help

image of GKS 2365 4° folio <36v>

other images:
GKS 2365 4°, 36v (d120dpi)

stanzas:
Helr 2 (1-3)
    ‘Hvað skaltu vitja ’
Helr 3 (3-6)
    ‘Breg þú eigi mér, ’
Helr 4 (6-8)
    ‘Ek mun segja þér, ’
Helr 5 (8-10)
    ‘Lét hami vára ’
Helr 6 (10-11)
    ‘Hétu mik allir ’
Helr 7 (11-13)
    ‘Þá lét ek gamlan ’
Helr 8 (13-15)
    ‘Lauk hann mik skjöldum ’
Helr 9 (15-17)
    ‘Lét um sal minn ’
Helr 10 (17-19)
    ‘Reið góðr Grana ’
Helr 11 (19-20)
    ‘Sváfu við ok unðum ’
Helr 12 (21-22)
    ‘Því brá mér Guðrún, ’
Helr 13 (22-24)
    ‘Munu við ofstríð ’
[not skaldic] (24-24)
    ‘Dráp Niflunga ...’
[not skaldic] (25-6)
    ‘Gunnarr ok Högni tóku þá gullið allt, Fáfnis arf. Ófriðr var þá milli Gjúkunga ok Atla. Kenndi hann Gjúkungum völd um andlát Brynhildar. Það var til sætta að þeir skyldu gifta hánum Guðrúnu ok gáfu henni óminnisveig að drekka áðr hon játti að giftaz Atla. Synir Atla vóru þeir Erpr ok Eitill en Svanhildr var Sigurðar dóttir ok Guðrúnar. Atli konungr bauð heim Gunnari ok Högna ok sendi Vinga eða Knéfröð. Guðrún vissi vélar ok sendi með rúnum orð að þeir skyldu eigi koma ok til jartegna sendi hon Högna hringinn Andvaranaut ok knýtti í vargshár. Gunnarr hafði beðið Oddrúnar, systur Atla, ok gat eigi; þá fekk hann Glaumvarar en Högni átti Kostberu. Þeira synir vóru þeir Sólarr ok Snævarr ok Gjúki. En er Gjúkungar kómu til Atla þá bað Guðrún sonu sína að þeir bæði Gjúkungum lífs en þeir vildu eigi. Hjarta var skorið ór Högna en Gunnarr settr í ormgarð. Hann sló hörpu ok svæfði ormana en naðra stakk hann til lifrar. Þjóðrekr konungr var með Atla ok hafði þar látið flesta alla menn sína. Þjóðrekr ok Guðrún kærðu harma sín á milli. Hon sagði hánum ok kvað: ’

prose text:

Dráp Niflunga

Edda (poetic)

Helreið Brynhildar

Helreið Brynhildar

digital photograph - 642 dpi

you must be a member of the project to view this image

Runic data from Samnordisk runtextdatabas, Uppsala universitet, unless otherwise stated