This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Runic Dictionary

login: password: stay logged in: help

image of GKS 2365 4° folio <34r>

other images:
GKS 2365 4°, 34r (d120dpi)

stanzas:
Guðr I 10 (33-2)
    ‘Þá kvað það Gullrönd, ’
Guðr I 11 (3-3)
    ‘Líttuáljúfan, ’
Guðr I 12 (4-5)
    ‘Áleit Guðrún ’
Guðr I 13 (6-7)
    ‘Þá hné Guðrún ’
Guðr I 14 (7-9)
    ‘Þá grét Guðrún, ’
Guðr I 15 (9-11)
    ‘Þá kvað það Gullrönd, ’
Guðr I 16 (11-13)
    ‘Svá var minn Sigurðr ’
Guðr I 17 (13-15)
    ‘Ek þótta ok ’
Guðr I 18 (15-16)
    ‘Sakna ek ísessi ’
Guðr I 19 (16-19)
    ‘Svá ér um lýða ’
Guðr I 20 (19-21)
    ‘Oft var ítúni ’
Guðr I 21 (21-22)
    ‘Þá kvað það Brynhildr, ’
Guðr I 22 (23-25)
    ‘Þá kvað það Gullrönd, ’
Guðr I 23 (25-28)
    ‘Þá kvað það Brynhildr, ’
Guðr I 24 (28-30)
    ‘Stóð hon und stoð, ’
[not skaldic] (30-1)
    ‘Guðrún gekk þaðan á braut til skógar á eyðimerkr ok fór allt til Danmarkar ok var þar með Þóru, Hákonar dóttur, sjau misseri. Brynhildr vildi eigi lifa eftir Sigurð. Hon lét drepa þræla sína átta ok fimm ambóttir. Þá lagði hon sik sverði til bana svá sem segir íSigurðar kviðu inni skömmu. ’

prose text:

Edda (poetic)

Guðrúnarkviða I

Guðrúnarkviða I

Sigurðarkviða hin skamma

digital photograph - 647 dpi

you must be a member of the project to view this image

© 2008-