Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous Sturlunga (Stu)

not in Skj

prose works

Íslendinga saga (Ísls) - 2469

Íslendinga sagaÍslsIV

Not published: do not cite (ÍslsIV)

328 — Ísls ch. 328

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Ísls ch. 328)

Það er þessu næst Þórður Andrésson reið austur um ár af þingi og skildu þeir Gissur jarl skipulega í það sinn á þingi. Reið Þórður þá austur á Völlu til bús síns og var það þó lítið því sem fyrr hafði á verið. Gissur jarl var heima Stað öndvert sumarið og var þá kyrrt um hagi hans. Segja það sumir menn Gissur jarl hafi grunað Þórður Andrésson mundi eigi með fullum trúleik verið hafa við jarl þann vetur er hann var Stað en þó lét jarl það eigi við veðri komast. Gissur jarl reið suður um Kjöl er á leið sumarið og með honum heimamenn hans: Björn Hranason, Hildibrandur Arason, Þórður magri, Busku-Skeggi og enn fleiri heimamenn hans. Gissur jarl var í Tungu Klængs bróðursonar síns. Klængur átti Ástu dóttur Andrésar Sæmundarsonar systur Þórðar. Suður þar kom til móts við Gissur jarl Gissur glaði og Haukur frá Hömrum, son Ólafs Svartssonar og enn nokkurir menn aðrir. Gissur jarl reið suður á Kjalarnes og gisti í Görðum á Álftanesi Einars bónda Ormssonar. Var honum þar vel fagnað og var þar nokkurar nætur. Þar kom til móts við jarl Ólafur Oddsson bróðir Hrafns og hafði Hrafn sent hann til jarls þess erindis Hrafn bað Gissur jarl varast ófrið og mest Andréssonu, kveðst eigi skyldu krafsa á það segja honum sannindi, hvort er hann vildi trúa eða eigi, og kveðst það þá enn muna Gissuri þótti hann eigi sig varaðan við hafa áður brennan varð á Flugumýri en þóttist hafa varið sig víti. Og er Ólafur hafði þetta flutt jarli þá þótti honum hann fár við verða og æmta sér lítt. Þeir töluðu þetta í kirkjugarðinum þar í Görðum. Ólafur varð skjótt í brottu af fundi jarls og reið aftur til Hrafns bróður síns. Gissur jarl reið sunnan af nesjum þar til er hann gisti á þeim er heitir á Drumb-Oddsstöðum. Þar bjó þá Jón Skúmsson og þau Helga dóttir Gissurar glaða. Þeir voru þar á gistingu sjö menn eða átta. Gissur jarl svaf lítið um nóttina. Riðu þaðan um daginn upp með Hvítá. Þá sjá þeir menn ríða á móti þeim og áttu þó þá langt til sjá og er nálguðust sáu þeir það var flokkur mikill og vel vopnaðir menn. Gissur jarl stöðvaði þá hestinn undir sér og leit á um hríð og mælti: Áverjar, Áverjar, segir hann, og snúum undan. Þessa menn bar brátt eftir. Voru þar Andréssynir, Eyjólfur úr Skarði og Brandur úr Skógum og Magnús Agnar. Þórður var eigi þar. Ætlaði hann þá mundi minnur grunað ef þeir fyndu menn hann væri eigi í ferðinni. veittu þeir atreið mikla og höfðu þeir Þórður skilið austur við Þjórsá. Hildiglúmur hét maður er til þess var ætlaður vega Gissuri jarli. Var honum fenginn hinn besti hestur til reiðar. ber þá brátt broddi. Og er þeir Andréssynir voru eftir komnir bregður Gissur jarl sverði sínu Eyfaranaut og sveiflaði um sig. Hildiglúmur lagði spjóti til Gissurar jarls og skárust klæðin og varð jarl lítt sár. Kom lagið hægra megin hjá geirvörtu. Gissur jarl hallaðist mjög á baki. Þá reið jarli Sæmundur Haraldsson og hjó til hans tveim höndum með breiðöxi og hugðist kjósa mundu á og ætlaði höggva á öxlina. En í því rasaði hesturinn undir honum svo í sundur gengu báðir beisltaumarnir og bar öxina niður hjá þjói hestsins, þess er jarl reið, en það högg kom eigi á jarl. Gissur glaði reið jafnan á aðra hönd honum með brugðið sverð en Haukur Ólafsson á aðra hönd honum og fylgdu honum vel og drengilega. Þeir Gissur jarl hleyptu ánni Hvítá og þar á sund þegar þeir komu og komust allir heilir yfir og riðu síðan til Tungu. Klængur var úti og spyr því þeir hleyptu svo. Gissur jarl svaraði: Þeir elta mig mágar þínir og lát upp kirkjuna skjótt. Klængur gerði svo. Þorleifur hreimur var þar fyrir og seinkaði eigi mjög. Gissur jarl fór í kirkju en sendi þegar í brott Gissur glaða og bað hann safna mönnum sér skjótlega og vita þeir kæmu brátt til fulltings við hann. reið Gissur glaði í brott en Þorleifur hreimur ber kistur þær er í voru kirkjunni fyrir kirkjuhurðina og tók þá heldur knálega til. Klængur bóndi og heimamenn hans gengu kirkjunni og vildu fulltingja Gissuri jarli. Menn jarls er þar voru stóðu fyrir kirkjudurum. komu Andréssynir kirkjunni og hlupu af baki. Ásta húsfreyja Andrésdóttir hljóp Eyjólfi bróður sínum og laust hann með tré miklu og kom það á stálhúfubarðið og varð því höggið minna hún var tekin af förunaut þeirra bræðra hennar. Klængur bað þá mága sína vel fyrir sjá og gera Gissuri jarli ekki grand þar sem hann var þá kominn. Þeir svara um og voru í öngvu skeleggir sem síðar bar raun á. En þeir menn er minni háttar þóttu vera eggjuðu brotin mundi vera kirkjan austan til og kváðu ekki mundi fyrir vera jarlinum. Svo gera nokkurir menn af liði þeirra, fóru austur um kirkjuna og ætluðu brjóta hana. Andréssynir vildu það eigi gera láta og vildu tala við jarl fyrst og svo var þeir gengu í forkirkjuna og töluðust við. Gissur jarl segir svo það eitt var í orðið þeir frændur mættu það semja sjálfir með góðra manna tillögum. Klængur lagði þar mörg góð orð til og töluðust þeir mjög lengi við. Og þá komu margir menn til fulltings við jarl. Var hann þá þegar seinni í öllum játyrðum er fulltingsmenn voru fleiri og dró þá málið fyrir þeim sem kænlegast allt þar til er mannfjöldi dreif að. Þá riðu Andréssynir í brott og skildi svo með þeim. Riðu þeir þá til móts við Þórð bróður sinn austur til Þjórsár og segja honum frá ferðum sínum sem farið hafði. Agnar Andrésson segir svo þeir hefðu vel leikið er þeir höfðu eltan jarlinn. Þórður varð fár um og segir svo: Orðið hefir Gissur þá beiskur og harður í horn taka er honum mundi eigi heldur þykja til gert en og mun eigi ráðleysi duga því eigi mun Gissur jarl lengi um kyrrt sitja og hefir mikill kænleiksmunur með yður orðið. Þeir Þórður riðu austur um ár og allt austur í Þórsmörk og höfðust þar við um hríð en stundum í byggðum. Gissur jarl safnar liði sér. Hann sendir menn sína norður um land til Skagafjarðar og Eyjafjarðar kveðja lið upp og gaf landráðasök þeim er eigi fóru og fór margt manna norðan og kom suður yfir heiði. Gissur jarl var þá riðinn austur um ár er Norðlendingar komu suður. Fundu þeir jarl á Rangárvöllum. Hafði hann þá eigi minna lið en sex hundruð manna. Var þá enn víða drepið á Rangárvöllum og galt margur óverður þessa ófriðar og ófagnaðar. Þórður Andrésson og hans félagar voru í fjöllunum upp frá Þórsmörk sem fyrr var sagt. Þeim varð oft talað um hagi sína. Þórður segir svo þeir bræður hans og aðrir vinir hans skyldu það marki hafa þá mundi hann feigur ef hann tryði Gissuri jarli. Það var eitt kvöld er Þórður ræddi um við Símon Þórhallsson fylgdarmann sinn hann skyldi hrífa um hálsinn á sér, kvað þar klæja mjög. Símon gerði svo. Þórður kvað hann eigi gera þeim kláða.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.