This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Data from Samnordisk runtextdatabas

login: password: stay logged in: help

Anonymous Poems (Anon)

VII. Lilja (Lil) - 100

Lilja (‘Lily’) — Anon LilVII

Martin Chase 2007, ‘(Introduction to) Anonymous, Lilja’ in Margaret Clunies Ross (ed.), Poetry on Christian Subjects. Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages 7. Turnhout: Brepols, pp. 544-677.

stanzas:  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100 

Skj: Eysteinn Ásgrímsson: Lilja (AII, 363-95, BII, 390-416)

SkP info: VII, 632-3

old edition introduction edition manuscripts transcriptions concordance search files

61 — Anon Lil 61VII

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance

 

Cite as: Martin Chase (ed.) 2007, ‘Anonymous Poems, Lilja 61’ in Margaret Clunies Ross (ed.), Poetry on Christian Subjects. Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages 7. Turnhout: Brepols, pp. 632-3.

Öll helvítis járnhlið skjálfa;
undraz myrkr, er ljós er styrkra;
hlaupa fjandr og ætla undan;
ódæmin þeir sögðu að kæmi.
Hræzlan flaug um heljar bygðir;
helga menn, er fjötrar spenna,
hlaut óvinrinn laust að láta
lamdr og meiddr, er valdið beiddi.

Öll járnhlið helvítis skjálfa; myrkr undraz, er ljós er styrkra; fjandr hlaupa og ætla undan; þeir sögðu, að ódæmin kæmi. Hræzlan flaug um bygðir heljar; óvinrinn, lamdr og meiddr, hlaut að láta laust helga menn, er fjötrar spenna, er valdið beiddi.

All the iron gates of hell shake; darkness is amazed that light is stronger; devils leap and think to flee; they said that the unthinkable had come to pass. Terror flew through the abodes of hell; the enemy, lamed and injured, was obliged to let loose holy men whom fetters clasp, when might commanded.

editions: Skj Eysteinn Ásgrímsson: Lilja 61 (AII, 382-3; BII, 406); Skald II, 222.

sources

Holm perg 1 fol (Bb) 115rb, 37 - 115va, 5  transcr.  image  image  
AM 99 a 8° (99a) 12v, 4 - 12v, 12  transcr.  image  image  
AM 622 4° (622) 34, 5 - 34, 9  transcr.  image  
AM 713 4° (713) 11, 18 - 11, 21  transcr.  image  image  image  
Vísnabók (Vb) 252 - 252  
DKNVSB 41 8°x (41 8°x) 125, 6 - 125, 11  transcr.  image  
AM 705 4°x (705x) 15v - 15v  transcr.  
BLAdd 4892 (4892) 34v - 34v  transcr.  image  
Runic data from Samnordisk runtextdatabas, Uppsala universitet, unless otherwise stated