Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Runic Dictionary

login: password: stay logged in: help

Anonymous Poems (Anon)

VII. Lilja (Lil) - 100

Lilja (‘Lily’) — Anon LilVII

Martin Chase 2007, ‘(Introduction to) Anonymous, Lilja’ in Margaret Clunies Ross (ed.), Poetry on Christian Subjects. Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages 7. Turnhout: Brepols, pp. 544-677.

stanzas:  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100 

Skj: Eysteinn Ásgrímsson: Lilja (AII, 363-95, BII, 390-416)

SkP info: VII, 607-8

old edition introduction edition manuscripts transcriptions concordance search files

38 — Anon Lil 38VII

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance

 

Cite as: Martin Chase (ed.) 2007, ‘Anonymous Poems, Lilja 38’ in Margaret Clunies Ross (ed.), Poetry on Christian Subjects. Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages 7. Turnhout: Brepols, pp. 607-8.

Finn eg, alt að manvit manna
mæðiz, þegar er um skal ræða
máttrinn þinn, inn mikli drottinn;
meiri er hann en gjörvalt annað.
Sie þier dýrð með sannri prýði,
sunginn heiðr af öllum tungum
eilífliga með sigri og sælu;
sæmd og vald það minkaz aldri.

Eg finn, að alt manvit manna mæðiz, þegar er um skal ræða máttrinn þinn, inn mikli drottinn; hann er meiri en gjörvalt annað. Sie þier dýrð með sannri prýði, heiðr sunginn af öllum tungum, eilífliga með sigri og sælu; sæmd og það vald minkaz aldri.

I find that all the understanding of men becomes exhausted as soon as your might shall be spoken about, great Lord; it is greater than all else. Let there be to you glory with true beauty, honour sung from all tongues, eternally with victory and blessing; honour and that power will never be diminished.

Mss: Bb(114vb), 99a(8r), 622(30), 713(9), Vb(250), 41 8°ˣ(117-118), 705ˣ(10v), 4892(30v-31r)

Readings: [1] alt að: að alt Vb, 41 8°ˣ    [2] er: að 99a, 713, Vb, 41 8°ˣ, eð 622, om. 4892    [3] máttrinn: máttinn 99a, Vb, 705ˣ, 4892;    mikli: mildi 99a, 622, 713, Vb, 41 8°ˣ, 705ˣ, 4892;    drottinn: drottins Vb, 41 8°ˣ    [4] meiri: því meiri 99a, Vb, 41 8°ˣ, meir 4892;    hann: gann 4892;    en: so all others, om. Bb;    gjörvalt: örvallt 4892    [5-8] abbrev. as ‘Se þer dyrd med sannri prydi;’ Bb, ‘Sie þier dyrd med sannri:’ 99a, ‘Sie þier dyrd med sannrj prydi:’ 622, ‘Se þier’ 713, ‘sie þier dyrd med sannri prydi.’ 705ˣ    [7] eilífliga: æfinliga 41 8°ˣ, ælífliga 4892;    sigri: sigr Vb, 41 8°ˣ    [8] það: þitt Vb, 41 8°ˣ, 4892;    minkaz: minkiz Vb, 41 8°ˣ, 4892

Editions: Skj: Eysteinn Ásgrímsson, Lilja 38: AII, 376, BII, 400, Skald II, 218.

Notes: [1-2] að alt manvit manna mæðiz ‘that all the understanding of men becomes exhausted’: A topic of inexpressibility: see Curtius 1953, 159-62. — [2] skal ræða ‘it must speak’: The subject of the verb is taken to be manvit ‘understanding’ (l. 1), although it could be taken as impersonal ‘one must speak’ (so Skj B). — [5-8]: The second repeat of the refrain; see sts 26/5-8 and 32/5-8. Vb, 41ˣ and 4892 write the ll. in full.

© 2008-