This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Data from Samnordisk runtextdatabas

login: password: stay logged in: help

Anonymous Poems (Anon)

VII. Lilja (Lil) - 100

Lilja (‘Lily’) — Anon LilVII

Martin Chase 2007, ‘(Introduction to) Anonymous, Lilja’ in Margaret Clunies Ross (ed.), Poetry on Christian Subjects. Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages 7. Turnhout: Brepols, pp. 544-677.

stanzas:  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100 

Skj: Eysteinn Ásgrímsson: Lilja (AII, 363-95, BII, 390-416)

SkP info: VII, 579

old edition introduction edition manuscripts transcriptions concordance search files

14 — Anon Lil 14VII

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance

 

Cite as: Martin Chase (ed.) 2007, ‘Anonymous Poems, Lilja 14’ in Margaret Clunies Ross (ed.), Poetry on Christian Subjects. Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages 7. Turnhout: Brepols, p. 579.

En að verðleikrinn vís á jörðu
vyrði sök til himna dýrðar,
boðorðið liet fram blíður drottinn;
býður þeim í skyldu að hlýða:
‘Eplið eitt eg banna að bíta
báðum ykkr, en þið munuð ráða,
deyja skuluð, ef efnið eigi
einfalt boð með dyggleik hreinum.’

En að verðleikrinn á jörðu vyrði vís sök til dýrðar himna, liet blíður drottinn boðorðið fram; býður þeim í skyldu að hlýða: ‘Eplið eitt banna eg ykkr báðum að bíta, en þið munuð ráða; skuluð deyja ef eigi efnið einfalt boð með dyggleik hreinum.’

And so that their merit on earth should become a sure basis for the glory of the heavens, the kindly Lord propounded the commandment; he commands them to obey dutifully: ‘One apple I forbid you both to take a bite of, but you may decide for yourselves; you must die if you do not keep the single command with pure fidelity.’

editions: Skj Eysteinn Ásgrímsson: Lilja 14 (AII, 367-8; BII, 394); Skald II, 214, NN §§1519, 3310.

sources

Holm perg 1 fol (Bb) 113vb, 29 - 113vb, 33  transcr.  image  image  
AM 720 a VIII 4° (720a VIII) 2r, 9 - 2r, 11  transcr.  image  image  
AM 99 a 8° (99a) 3v, 8 - 3v, 15  transcr.  image  image  
AM 622 4° (622) 25, 15 - 25, 19  transcr.  image  
AM 713 4° (713) 7, 4 - 7, 6  transcr.  image  image  
Vísnabók (Vb) 248 - 248  
DKNVSB 41 8°x (41 8°x) 108, 11 - 108, 18  transcr.  image  
AM 705 4°x (705x) 5r - 5r  transcr.  
BLAdd 4892 (4892) 26v - 26v  transcr.  image  
Runic data from Samnordisk runtextdatabas, Uppsala universitet, unless otherwise stated