Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Svarfdœla saga (Svarfd) - 31

Svarfdœla sagaSvarfdV

Not published: do not cite (SvarfdV)

28 — Svarfd ch. 28

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Svarfd ch. 28)

Svo er sagt Karl fær sér eina skútu og heldur suður með landi þar til þeir koma einni eyju. Þar var Björgólfur fyrir. Karl reri þar skipunum og spyr hver réði fyrir. Einn maður gekk út á vígið og sagði héti Björgólfur «eða hvað heitir þú?» «Eg heiti Karl.» «Hvaðan ertu af löndum?» segir Björgólfur. «Eg er af Íslandi,» segir Karl. «Hvert ætlar þú fara?» segir Björgólfur. Hann svaraði: «Eg hefi sótt mitt erindi er eg hefi þig fundið og vildi eg ráðast í föruneyti með þér og afla mér svo fjár.» Björgólfur tók við honum og gengur Karl á skip og setur Björgólfur hann hið næsta sér. Þeir halda síðan í Suðurríki og herja víða um landið og hafa sigur hvar sem þeir koma. Þeir liggja tvo vetur í víkingu. Það var einu sinni Karl mælti við Björgólf: «Nú mun eg létta hernaði og fara norður í lönd til áttjarða minna.» Björgólfur svarar: «Þú munt ráða en gjarnan vildi eg við skildum ei því eg hefi engan slíkan dreng reyndan sem þig.» fara þeir báðir saman til Danmerkur og situr Karl þar um veturinn. En um vorið kaupir Karl knörr einn og á einn allan farminn. Og er hann var mjög búinn sér hann hvar tveir menn ganga og leiddu konu í millum sín. Þar kennir hann kaupunauta sína og Ingvildi og hékk annar trefill fyrir en annar á bak. Þeir sögðu Karli: «Hér förum við með ambátt þá er þú seldir okkur og höfum við engu kaupi verr keypt. Við börðum hana aldrei svo hún vilji vinna fyrir okkur og viljum við gjarna selja þér hana aftur.» Karl sagði: «Eg vil og kaupa hana.» Hann taldi þeim jafnmikið silfur sem þeir fengu honum. Hann leiddi hana til skips og lét gera henni laug og klæddi hana góðum klæðum og gerði hana svo sæla sem þá hún var sælust. Eftir það heldur hann til Íslands og kemur skipi sínu í Svarfaðardalsárós og færir varnað sinn til Upsa. hans hafði þar staðið meðan hann var utan. Urðu menn fegnir mjög hans heimkomu. Þá er hann hafði heima verið um stund gengur hann til Ingvildar og bregður sverði því sem hann hafði vegið með sonu hennar og mælti: «Hvort er fagurt skarð í vör Skíða?» Hún kvað það aldrei jafnfagurt verið hafa. Karl reið til Hofs einn dag og hittir Ljótólf goða. Ljótólfur fagnar honum vel og spyr hvert hann ætlar fara. Hann kveðst ei lengra fara mundu: «Vil eg taka við mínu.» Ljótólfur svaraði: «Hefir þú eigi meðtekið áður og sest í búið?» Karl svaraði engu væri eytt svo búnu «og muntu skipta af þínum hlut því eg veit þú munt eiga búið helmingi eða meir.» Ljótólfur sagði: «Það þykir mér ráð í vor skipt fénu og vil eg þú farir með sem þú eigir.» Karl sagði: «Það mun vera verða.» Þeir skilja við þetta og reið Karl heim til Upsa og sat þar um veturinn með fjölmenni. liðnum vetri reið Karl til Hofs og hittir Ljótólf. Hann spurði hvað Karl vildi. «Eg vil við skiptum fénu,» sagði Karl, «og er óhægra en næst er eg beiddi því eg hefi eytt miklu í kostnaði í vetur.» Ljótólfur sagði: «Hvað ætlar þú fyrir þér ef fénu er skipt?» «Eg ætla utan,» sagði Karl, «því mér er lítt hent búið.» Ljótólfur mælti: «Hver skal þá hafa umboð þitt meðan þú ert burt?» Karl svaraði: «Þér hef eg ætlað ef þú vilt.» Ljótólfur sagði: «Þá þætti mér ei skipta þurfa. En kynlegt þykir mér er þú vilt jafnan mér í hendur þitt því óvíst er eg verði jafn drengur í hvert sinn.» «Hversu sem það fer,» sagði Karl, «þá mun eg þér mitt umboð fá.» «Ei þarf þá skipta,» segir Ljótólfur og tekur hann við umboðinu Karls í annan tíma. ríður Karl heim og lætur búa skip sitt. En er hann var búinn leiddi hann Ingvildi fagurkinn til skips með sér og voru skapsmunir hennar hinir sömu. Karl hélt í haf og gaf vel byri og tóku Þrándheim. Var Karl þar um veturinn en um vorið hélt hann til Svíþjóðar. Og er hann kom í einn kaupstað kemur maður af landi ofan, mikill og illilegur, og falar ambátt ef nokkur væri föl. Karl sagði: «Eg hefi selja og mun þér dýr þykja eða hvað heitir þú?» «Rauður heiti eg,» sagði hann, «og mettu ambáttina.» Karl svarar: «Fyrir sex hundruð silfurs.» Og þessu kaupa þeir. «Þykir mér því betur,» sagði Karl, «sem þú gerir hana vesalli.» Síðan gengur Rauður á land upp með hana en Karl fer í kaupferðir til ýmsra landa og var þrjá vetur í þessari iðn. Karl var um vetur í Noregi og fór um vorið í kaupstefnu þangað sem Haleyri heitir. Og einhvern dag gengur maður af landi ofan og leiðir eftir sér konu svo nakta aldrei beið á henni ríðanda ræksn. Hún var alblóðug öll. Karl spurði með hvað hann færi. «Þetta er ambátt, ill og aum, er eg keypti hinn fyrra dag en þessi ambátt fer mjög kaupum og þykist betur hafa er lausa lætur en hinn er við tekur og vildi eg gjarnan selja hana.» Karl mælti: «Hvað heitir þú?» «Eg heiti Brynjúlfur.» «Þú munt gera ambáttina ódýra,» sagði Karl. Brynjúlfur sagði: «Ei nenni eg selja hana með afföllum, heldur mun eg kvelja hana til dauða.» Karl kaupir ambáttina og telur Brynjúlfi sex hundruð silfurs en Karl leiðir hana til skips og var þar Ingvildur fagurkinn. Hún lagði þá hendur um háls Karli og grét en það hafði Karl aldrei áður séð henni hefði nokkurs fengið hvað sem henni hafði borist. Karl lætur gera henni laug og henni góð klæði. Þá gekk Karl til tals við hana og brá sverði því hann hafði vegið með sonu hennar og spurði hvort fullt væri skarð í vör Skíða. Hún sagði það aldrei fullt mundu verða. Karl sagði: «Þá mun eg af leggja héðan í frá og svo mundi eg gert hafa ef þú hefðir þetta fyrr mælt. Skal eg færa þig Skíða bónda þínum því eg veit hvar hann er niður kominn.»

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.