Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Þórðar saga hreðu (Þórð) - 32

Þórðar saga hreðuÞórðV

Not published: do not cite (ÞórðV)

11 — Þórð ch. 11

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Þórð ch. 11)

Það er sagt skip kom af hafi í Blönduósi. Þar var á Ásbjörn stýrimaður, frændi Skeggja. Skeggi ríður til skips og býður Ásbirni heim með sér. Fóru þeir til Reykja átján saman. Var Ásbjörn ekki kátur um veturinn. Þórður hreða sat heima Ósi og hafði mart röskra manna með sér. Var Eiður þar við tíunda mann. Litla hríð hafði Ásbjörn verið á Reykjum er hann sagði Skeggja hverja ætlan hann hefði á við Þórð um málaferli, kveðst þungt þykja hafa bótalaust víg Orms bróður síns en hafa nógan afla til hefnda. Skeggi kvað vandhæfi á málinu «því Eiður stendur jafnan með Þórði og skil eg eigi hvað drjúgast verður um skipti vor Óssmanna.» Hættu þeir talinu. Þetta sama sumar kom skip í Hvítá í Borgarfirði. Riðu menn til kaupa norðan úr sveitum, bæði úr Miðfirði og annars staðar. Þórður hreða reið til skips við tólfta mann og allir vel vopnaðir. Þar voru bræður hans báðir, Eyjólfur og Steingrímur. Fór það orð af hann ætlaði ríða upp eftir Borgarfirði erindum sínum og sunnan Arnarvatnsheiði. Þetta fréttir Skeggi og býst heiman við hinn átjánda mann á laun svo Eiður varð ekki var við og ætlar sitja fyrir Þórði er hann ríður sunnan. Þar var Ásbjörn í ferð. Ríða þeir norður yfir háls í Víðidal, fyrir framan byggð alla og svo suður á heiði þar sem skiljast götur og ofan hallar af Víðidal. maður fór með Skeggja er Þorbjörn hét og kallaður vesalingur. Hann bjó á landi Skeggja og hafði gerst arfsalsmaður hans. Hann átti auð fjár og tímdi hvorki hafa sjálfur láta aðra hafa og því var hann vesalingur kallaður. Fátt hafði hann manna hjá sér utan konu sína. Eiður var riðinn út á Miðfjarðarnes annast um þess manns er Þorbjörn hét og kallaður aumingi. Hann var arfsalsmaður Þórðar hreðu og hafði hann farið með Þórði. Hann átti allra handa ganganda fé. Bjó hann á utanverðu Miðfjarðarnesi. Gekk sjálfala hans þar í skógunum. Hafði Þórður það af hans peningum sem hann vildi. Eiður var þar nokkurar nætur og reið síðan heim til Óss og fréttir hvað um var vera. Safnar hann sér mönnum og ríður við fimmtánda mann suður á heiði eftir föður sínum. er þar til taka Þórður hreða er í kaupstefnu þvílíka stund sem hann þurfti. Ríður hann síðan upp eftir Borgarfirði og svo norður á heiði allt þar til þeir sjá fyrirsátina. Þórður mælti: «Hverja menn kennið þér hér?» Eyjólfur segir: «Eigi veit eg það gjörla en Skeggja þætti mér líkast.» Þórður mælti: «Lengi halda þeir frændur á fyrirsátunum við mig. En þó liðsmunur mikill þá skulu þeir þó viðnám.» Ríða þeir fram þeim með brugðnum sverðum. Skeggi stökkur þá upp og mælti: «Sækjum þeim Ásbjörn frændi og látum þá kenna liðsmunar og hefn Orms bróður þíns.» «Svo skal vera,» sagði Ásbjörn. Þórður svarar: «Eigi er enn sopið kálið þó í ausuna komið.» Sækja þeir Þórði og hans mönnum. Þórður skaut spjóti til Skeggja og stefndi á hann miðjan. maður hljóp fyrir Skeggja er Halldór hét náfrændi Skeggja. Kom spjótið á hann miðjan og í gegnum hann og svo í brjóst á þeim manni er stóð á baki honum og féllu þeir báðir dauðir. Hinn þriðja hjó hann með sverðinu á hálsinn svo af fauk höfuðið. Verður sókn hin harðasta. Berjast þeir Þórður og Skeggi lengi dags svo engi skakkar með þeim. Þeir Eyjólfur og Ásbjörn sóttust í ákafa. Mátti þar eigi sjá hvor drjúgari mundi verða. Veitti hvor öðrum stór sár. Steingrímur barðist alldjarflega og varð fjögurra manna bani. Skiptist svo til Steingrímur er í móti Skeggja en Þórður berst við menn þeirra með sínum mönnum. Drap hann enn fimm menn. Þeir nafnar sóttust í ákafa, Þorbjörn aumingi og Þorbjörn vesalingur, og lauk svo þeir féllu báðir dauðir. Í þessu hleypti Eiður þar þeim og þeir fimmtán saman. Eiður hljóp þegar af baki og gekk í milli og skildi þá. Skeggi var hinn reiðasti og reið heim til Reykja og þeir Ásbjörn og undu illa við sína ferð. Ásbjörn lengi í sárum og varð þó heill. Þórður og Eiður riðu heim til Óss af fundinum. Þrettán menn féllu af Skeggja á fundinum en sjö af Þórði. Sitja hvorirtveggju um kyrrt. Líður á veturinn. Það var einn dag Eiður reið til Reykja við hinn tíunda mann. Faðir hans tók vel við honum. Eiður kvaðst vilja leita um sættir. Skeggi kvað langt tóm því «og ver hér í vetur.» Eiður kvað svo vera skyldu. Fátt var með þeim Eiði og Ásbirni um veturinn. Jafnan hafði Eiður grun á um tal þeirra Skeggja og Ásbjarnar þeir sætu um líf Þórðar fóstra síns. Hann sendi Þórði orð hann væri var um sig.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.