This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Grettis saga Ásmundarsonar (Gr) - 2165

Grettis saga ÁsmundarsonarGrV

Not published: do not cite (GrV)

24 — Gr ch. 24

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Gr ch. 24)

Gunnar var í bænum og sat um Gretti nær sem færi gæfi á honum. Það bar til á einhverjum degi Grettir sat í búð nokkurri og drakk því hann vildi eigi verða fyrir Gunnari. Og er hann varði minnst var hlaupið á hurðina svo hart hún brotnaði í sundur. Þar hlupu inn fjórir menn alvopnaðir. Var þar kominn Gunnar og fylgdarmenn hans. Þeir sóttu Gretti. Hann þreif vopn sín er héngu uppi yfir honum, opaði hann þá upp í hyrninguna og varðist þaðan. Hann hafði fyrir sér skjöldinn en hjó með saxinu. Sóttist þeim eigi fljótt. Kom hann á höggi einn fylgdarmann Gunnars. Þurfti eigi fleiri. Rýmdi Grettir þá fram á gólfið. Hrukku þeir þá utar eftir búðinni. Féll þá annar maður af Gunnari. Þá vildi Gunnar undan leita og hans förunautar. Komst til dyranna og drap fótunum í þröskuldinn og fallinn og komst seint upp. Gunnar hafði fyrir sér skjöldinn og opaði Gretti undan en hann sótti með kappi og hljóp upp í þverpallinn við dyrnar. Bar þá hendur Gunnars úr dyrunum inn og svo skjöldinn. Grettir hjó þá niður í milli Gunnars og skjaldarins og af honum báðar hendurnar í úlfliðnum. Féll hann á bak aftur út úr dyrunum. Grettir hjó hann banahögg og því komst á fætur er honum hafði fylgt og fór þegar á fund jarls og sagði honum þessi tíðindi. Sveinn jarl varð ákaflega reiður við þessa sögu og stefndi þegar þing í bænum. En er þeir Þorfinnur og Þorsteinn drómundur vissu þetta heimtu þeir sér tengdamenn sína og vini og fjölmenntu mjög til þingsins. Jarl var allstyggur og mátti lítt orðum við hann koma. Þorfinnur gekk fyrst fyrir jarl og mælti: «Því er eg hér kominn eg vil bjóða yður sátt og sæmdir fyrir víg þessi er Grettir hefir vegið. Skuluð þér einir skera og skapa ef maðurinn hefir grið.» Jarl svarar reiður mjög: «Seint leiðist þér biðja griða til handa Gretti en grunar mig þú hafir þar eigi gott sök. Hefir hann drepið þrjá bræður hvern á fætur öðrum. Voru þeir svo hraustir menn í sér enginn þeirra vildi í sjóð bera annan. tjáir þér Þorfinnur eigi biðja fyrir Gretti því eg vil eigi leiða svo inn rangindi í landið taka bætur fyrir slík óhæfuverk.» Þá gekk fram Bersi Skáld-Torfuson, bað jarl taka sættum «vil eg,» sagði hann, «þar til biðja og bjóða mitt góss því Grettir er maður stórættaður og góður vin minn. Megið þér sjá herra betra er gefa einum manni grið og hafa í móti margra manna þökk en ráða einn fésektum, heldur en brjótast í móti sæmd sinni og hætta hvort þér náið manninum eða eigi.» Jarl svarar: «Vel fer þér Bersi þetta og sýnir þú það jafnan þú ert góður drengur en þó nenni eg eigi brjóta svo landslögin gefa þeim grið sem ólífismenn eru.» Þá gekk fram Þorsteinn drómundur og kvaddi jarl og bauð boð fyrir Gretti og fór þar um mörgum fögrum orðum. Jarlinn spurði hvað honum gengi til bjóða boð fyrir þenna mann. Þorsteinn sagði þeir voru bræður. Jarl kvaðst það eigi vitað hafa «en drengskapur er þér í þó vildir hjálpa honum. En fyrir því vér höfum ætlað eigi hér fébætur fyrir þessi mál þá munum vér hér alla jafndýra um gera. Skulum vér hafa líf Grettis, hvað er kostar, þegar vér komumst við.» Hljóp jarl þá upp og vildi ekki á líta um sættirnar þeirra Þorfinns og gengu þá heim í garð Þorsteins og bjuggust þar um. En er jarl þetta lét hann vopnast alla hirð sína, gengu síðan með fylktu liði þangað. Og áður liðið kom skipuðust þeir til varnar fyrir garðshliðinu. Stóðu þeir fremstir Þorfinnur og Þorsteinn og Grettir og þá Bersi. Hafði hver þeirra mikla sveit manna. Jarl bað þá selja fram Gretti og halda sig eigi í ófæru. Þeir buðu öll hin sömu boð sem fyrr. Jarl vildi það ekki heyra. Þeir Þorfinnur og Þorsteinn kváðu jarl skyldu meira fyrir verða lífi Grettis «því eitt skal yfir oss og mun það þá mælt þér vinnið mikið til eins manns lífs ef vér erum allir við velli lagðir.» Jarl kvað öngan þeirra spara skyldu. Var þá við sjálfu búið þeir mundu berjast. Þá gengu jarli margir góðgjarnir menn og báðu hann héldi eigi til svo mikils vandræðis, sögðu þeir mundu mikið afráð gjalda áður þeir væru drepnir. Jarl fann þetta var heilræði. Lét hann þá heldur sefast. Síðan var dregin saman sættin. Voru þeir Þorfinnur og Þorsteinn þess fúsir þegar Grettir næði griðum. Jarl mælti: «Það skuluð þér vita,» sagði hann, «þó eg geri hér mikið miðlunarmál um víg þessi eg kalla þetta öngva sætt en eigi nenni eg berjast við menn mína þó eg sjái þér metið mig lítils í þessu máli.» Þá mælti Þorfinnur: «Þetta er yður meiri sæmd herra því þér skuluð einir ráða fégjöldum.» Jarl sagði þá Grettir skyldi fara í friði fyrir honum út til Íslands þegar skip ganga ef þeim líkaði þá vel. Þeir kváðust það þiggja mundu. Luku þeir jarli svo honum gast og skildu með öngum kærleikum. Fór Grettir með Þorfinni. Skildust þeir Þorsteinn bróðir hans með vináttu. Varð Þorfinnur frægur af fylgd þeirri er hafði veitt Gretti, við slíkt ofurefli sem hann átti eiga. Engi af þeim mönnum komst í kærleika við jarl þaðan frá, þeirra er Gretti hafði lið veitt, nema Bersi einn. Svo kvað Grettir: Og enn þessa: Grettir fór með Þorfinni norður aftur og er með honum þar er hann kom honum í skip með kaupmönnum þeim ætluðu til Íslands og gaf honum mörg góð þing í klæðum og söðul steindan og bitul með. Skildu þeir með vináttu. Bað Þorfinnur hann sín vitja ef hann kæmi aftur til Noregs.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.