This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Fóstbrœðra saga (Fbr) - 47

Fóstbrœðra sagaFbrV

Not published: do not cite (FbrV)

2 — Fbr ch. 2

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Fbr ch. 2)

Hávar hét maður. Hann var Kleppsson. Hann bjó á þeim er heitir Jökulskeldu. Hávar var kynjaður sunnan af Akranesi og hafði farið þaðan fyrir víga sakir því hann mikill vígamaður og hávaðamaður og ódæll. Hann átti konu þá er Þórelfur hét. Hún var breiðfirsk kyni. Hún var dóttir Álfs úr Dölum, göfugs manns og ágæts. Hávar og Þórelfur áttu son þann er Þorgeir hét. Hann var bráðger maður og mikill vexti og sterkur og kappsfullur. Hann nam á unga aldri hlífa sér með skildi og vega með vopnum. Bersi hét maður er bjó í Ísafirði. Hann bjó á þeim er á Dyrðilmýri heitir. Hann átti þá konu er Þorgerður hét. Son þeirra hét Þormóður. Hann var þegar á unga aldri hvatur maður og hugprúður, meðalmaður vexti, svartur á hárslit og hrokkinhærður. Í þenna tíma bjó á Reykjahólum á Reykjanesi Þorgils Arason. Hann var mikill höfðingi, vitur og vinsæll, ríkur og ráðvandur. Illugi hét bróðir hans, hirðmaður hins heilaga Ólafs konungs. Hann var farmaður mikill og var jafnan annan vetur með Ólafi konungi en annan á Reykjahólum. Hann hafði út kirkjuvið og skálavið. Þeir bræður, Þorgils og Illugi, voru synir Ara Mássonar, Atlasonar, Úlfssonar hins skjálga er nam Reykjanes, Högnasonar hins hvíta, Ótryggssonar, Óblauðssonar, Hjörleifssonar konungs. Þorgerður hét móðir þeirra Þorgils og Illuga. Hún var dóttir Álfs úr Dölum. Móðir Álfs var Þórhildur Þorsteinsdóttir hins rauða, Óleifssonar hins hvíta, Ingjaldssonar, Fróðasonar. Móðir Ingjalds var Þóra, dóttir Sigurðar orms í auga. Móðir Sigurðar var Áslaug, dóttir Sigurðar Fáfnisbana. Þorgeir Hávarsson var systrungur Þorgils Arasonar. Þorgeir og Þormóður óxu upp í Ísafirði og var snemmendis vingan með þeim því þeir voru í mörgu skaplíkir. Snemmendis sagði þeim svo hugur um, sem síðar bar raun á, þeir myndu vopnbitnir verða því þeir voru ráðnir til láta sinn hlut hvergi eða undir leggja við hverja menn sem þeir ættu málum skipta. Meir hugðu þeir jafnan fremd þessa heims lífs en dýrð annars heims fagnaðar. Því tóku þeir það ráð með fastmælum þeirra skyldi hefna annars er lengur lifði. En þó þá væru menn kristnir kallaðir þá var þó í þann tíð ung kristni og mjög vanger svo margir gneistar heiðninnar voru þó þá eftir og í óvenju lagðir. Hafði siðvenja verið höfð frægra manna, þeirra er það lögmál settu sín í milli, skyldi annars hefna er lengur lifði. Þá skyldu þeir ganga undir þrjú jarðarmen og var það eiður þeirra. leikur var á þá lund rista skyldi þrjár torfur úr jörðu langar. Þeirra endar skyldu allir fastir í jörðu og heimta upp lykkjurnar svo menn mættu ganga undir. Þann leik frömdu þeir Þormóður og Þorgeir í sínum fastmælum. Þormóður var nokkuru eldri en þó var Þorgeir sterkari. Uppgangur þeirra gerðist brátt mikill. Fara þeir víða um héruð og voru eigi vinsælir. Töldu margir þá ekki vera jafnaðarmenn. Höfðu þeir hald og traust hjá feðrum sínum sem von var að. Virtu margir menn sem þeir héldu þá til rangs. En þeir menn sem vanhluta þóttust verða fyrir þeim fóstbræðrum fóru á fund Vermundar og báðu hann koma af sér þessum vandræðum. Vermundur bauð Hávari og Bersa á sinn fund og sagði þeim mönnum líkaði lítt til sona þeirra. «Ertu, Hávar, utanhéraðsmaður,» sagði hann, «og hefir sest hér niður engis manns leyfi. Höfum vér ekki amast við byggð þína hér til en sýnist mér standa af Þorgeiri syni þínum órói og stormur. Viljum vér þú færir bústað þinn og byggð brott úr Ísafirði en Bersa og son hans munum vér af því eigi á brott reka þeir eru hér kynjaðir. Væntum vér og minni stormur standi af Þormóði ef þeir Þorgeir skiljast.» Hávar segir: «Ráða muntu því Vermundur vér munum ráðast í brott úr Ísafirði með vort en eigi veit eg nema Þorgeir vilji ráða vistum sínum.» eftir þessa þeirra ráðagerð færði Hávar bústað sinn suður til Borgarfjarðar og byggði þar sem heita Hávarstóftir. Þorgeir var þá ýmist með föður sínum eða vestur í Ísafirði með Þormóði og var hann mörgum mönnum nokkur andvaragestur þar sem hann kom þó hann væri á ungum aldri. Löngum var hann á Reykjahólum með Þorgilsi frænda sínum og hafði af honum gott yfirlæti. Mikið vinfengi var með þeim Ara Þorgilssyni þegar á unga aldri og hélst þeirra vinfengi meðan þeir lifðu báðir. Jöður hét maður er bjó á þeim er heitir á Skeljabrekku. Hann var garpur mikill og höfðingi, ódæll og lítill jafnaðarmaður við marga menn, ríkur í héraðinu og stórráður, vígamaður mikill og bætti menn sjaldan þótt hann vægi. Það bar einn vetur Jöður og húskarlar hans fóru út á Akranes mjölkaupum. Í þeirri för kom hann til Hávars og bað hann mundi ljá honum hest út á Nes. Hann léði honum hestinn «og vil eg þú látir hestinn hér eftir er þú ferð aftur og hafir þú eigi lengra.» Jöður kvað svo vera skyldu. Síðan fór hann út á Nes og keypti mjöl sem hann ætlaði og fór heimleiðis þá er hann hafði það annast honum bar nauðsyn til. Og þá er hann fór utan með Grunnafirði um Hávars þá ræddu förunautar hans um við hann þeir mundu koma þar til húss og láta þar eftir hestinn. Jöður segir: «Eigi nenni eg dveljast því. Mun eg hafa hestinn heim undir klyfjum og senda honum þegar aftur er eg hefi haft í mína nauðsyn.» Þeir segja: «Gera máttu það ef þú vilt en eigi hefir Hávari jafnan líkað ef af því væri brugðið er hann vildi vera láta.» «Ekki mun fyrir það gert,» segir Jöður. Hávar sér ferð þeirra og kennir mennina, fer til fundar við þá og heilsar þeim og mælti: «Nú munuð þér láta hér eftir hestinn.» Jöður segir: «Þú munt vilja lána mér hestinn heim til Skeljabrekku.» Hávar segir: «Eigi vil eg fari hesturinn lengra.» Jöður segir: «Þó munum vér hafa hestinn þóttú viljir eigi ljá.» Hávar segir: «Svo vera það sé.» Hann hleypur hestinum og hjó ofan klyfjarnar og tók í tauma hestsins og sneri heim á leið. Jöður hafði krókaspjót í hendi. Hann snarar þá Hávari og leggur spjóti í gegnum hann. Af því sári lét Hávar líf sitt. Jöður tók hestinn og hafði með sér og fór leið sína til þess er hann kom heim. Heimamönnum Hávars þótti honum seint heim verða. Þeir leituðu hans og fundu hann dauðan þar sem hann hafði veginn verið. Þeim þótti þau tíðindi mikil vera. Í þann tíma var Þorgeir vestur í Ísafirði. Víg Hávars spurðist skjótt víða um héruð og er Þorgeir spurði víg föður síns þá brá honum ekki við þá tíðindasögn. Eigi roðnaði hann því eigi rann honum reiði í hörund. Eigi bliknaði hann því honum lagði eigi heift í brjóst. Eigi blánaði hann því honum rann eigi í bein reiði. Heldur brá hann sér engan veg við tíðindasögnina því eigi var hjarta hans sem fóarn í fugli. Eigi var það blóðfullt svo það skylfi af hræðslu heldur var það hert af hinum hæsta höfuðsmið í öllum hvatleik.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.