This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Runic Dictionary

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

prose works

Eiríks saga rauða (Eir) - 19

Eiríks saga rauðaEirV

Margaret Clunies Ross (forthcoming), ‘ Anonymous, Eiríks saga rauða’ in Tarrin Wills, Kari Ellen Gade and Margaret Clunies Ross (eds), Poetry in Sagas of Icelanders. Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages 5. Turnhout: Brepols, p. . <https://skaldic.org/m.php?p=text&i=18> (accessed 27 May 2022)

chapters (and excerpts):  1   2   3   4   4b   4c   5   6   7   8   8b   9   10   11   12   13   14 

7 — Eir ch. 7

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Eir ch. 7)

Maður hét Þorfinnur karlsefni, son Þórðar hesthöfða, er bjó norður í Reyninesi í Skagafirði er er kallað. Karlsefni var ættgóður maður og auðigur fé. Þórunn hét móðir hans. Hann var í kaupferðum og þótti fardrengur góður. Eitt sumar býr Karlsefni skip sitt og ætlaði til Grænlands. Réðst til ferðar með honum Snorri Þorbrandsson úr Álftafirði og voru fjórir tigir manna með þeim. Maður hét Bjarni Grímólfsson, breiðfirskur maður. Annar hét Þórhallur Gamlason, austfirskur maður. Þeir bjuggu skip sitt samsumars sem Karlsefni og ætluðu til Grænlands. Þeir voru á skipi fjórir tigir manna. Láta þeir í haf fram tvennum skipum þegar þeir eru búnir. Eigi var um það getið hversu langa útivist þeir höfðu, en frá því er segja bæði þessi skip komu í Eiríksfjörð um haustið. Eiríkur reið til skips og aðrir landsmenn og tókst með þeim greiðleg kaupstefna. Buðu stýrimenn Eiríki hafa slíkt af varninginum sem hann vildi. En Eiríkur sýndi mikla stórmennsku af sér í móti því hann bauð þessum skipverjunum báðum heim til sín til veturvistar í Brattahlíð. Þetta þágu kaupmenn og fóru með Eiríki. Síðan var fluttur heim varningur þeirra í Brattahlíð. Skorti þar eigi góð og stór útibúr varðveita í. Líkaði kaupmönnum vel með Eiríki um veturinn. En er dró jólum tók Eiríkur verða óglaðari en hann átti vanda til. Eitt sinn kom Karlsefni máli við Eirík og mælti: «Er þér þungt Eiríkur? Eg þykist finna þú ert nokkuru fálátari en verið hefir, og þú veitir oss með mikilli rausn og erum vér skyldir launa þér eftir því sem vér höfum föng á. segðu hvað ógleði þinni veldur.» Eiríkur svarar: «Þér þiggið vel og góðmannlega. leikur mér það eigi í hug á yður hallist um vor viðskipti. Hitt er heldur mér þykir illt ef er spurt þér hafið engi jól verri haft en þessi er koma í hönd.» Karlsefni svarar: «Það mun ekki á þá leið. Vér höfum á skipum vorum malt og mjöl og korn og er yður heimilt hafa af slíkt sem þér viljið og gerið veislu slíka sem stórmennsku ber til.» Og það þiggur hann. Var þá búið til jólaveislu og varð hún svo sköruleg menn þóttust trautt slíka rausnarveislu séð hafa. Og eftir jólin vekur Karlsefni við Eirík um ráðahag við Guðríði er honum leist sem það mundi á hans forræði en honum leist kona fríð og vel kunnandi. Eiríkur svarar, kveðst vel mundu undir taka hans mál en kvað hana góðs gjaforðs verða «er það og líklegt hún fylgi sínum forlögum» þó hún væri honum gefin og kvað góða frétt af honum koma. er vakið mál við hana og lét hún það sitt ráð sem Eiríkur vildi fyrir sjá. Og er ekki lengja um það þessi ráð tókust og var þá veisla aukin og gert brullaup. Gleði mikil var í Brattahlíð um veturinn.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© 2008-