This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Runic Dictionary

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

prose works

Eiríks saga rauða (Eir) - 19

Eiríks saga rauðaEirV

Margaret Clunies Ross (forthcoming), ‘ Anonymous, Eiríks saga rauða’ in Tarrin Wills, Kari Ellen Gade and Margaret Clunies Ross (eds), Poetry in Sagas of Icelanders. Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages 5. Turnhout: Brepols, p. . <https://skaldic.org/m.php?p=text&i=18> (accessed 23 May 2022)

chapters (and excerpts):  1   2   3   4   4b   4c   5   6   7   8   8b   9   10   11   12   13   14 

3 — Eir ch. 3

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Eir ch. 3)

Þorgeir Vífilsson kvongaðist og fékk Arnóru dóttur Einars frá Laugarbrekku, Sigmundarsonar, Ketilssonar þistils er numið hafði Þistilsfjörð. Önnur dóttir Einars hét Hallveig. Hennar fékk Þorbjörn Vífilsson og tók með land á Laugarbrekku á Hellisvöllum. Réðst Þorbjörn þangað byggðum og gerðist göfugmenni mikið. Hann var goðorðsmaður og hafði rausnarbú. Guðríður hét dóttir Þorbjarnar. Hún var kvenna vænst og hinn mesti skörungur í öllu athæfi sínu. Maður hét Ormur er bjó Arnarstapa. Hann átti konu þá er Halldís hét. Ormur var góður bóndi og vinur Þorbjarnar mikill. Var Guðríður þar löngum fóstri með honum. Maður hét Þorgeir er bjó Þorgeirsfelli. Hann var vellauðigur og hafði verið leysingi. Hann átti son er Einar hét. Hann var vænn maður og vel mannaður og skartsmaður mikill. Einar var í siglingu landa í milli og tókst honum það vel. Var hann jafnan sinn vetur hvort á Íslandi eða í Noregi. er frá því segja eitt haust er Einar var út hér hann fór með varning sinn út eftir Snæfellsnesi og skyldi selja. Hann kemur til Arnarstapa. Ormur býður honum þar vera og það þiggur Einar því þar var vinátta við kjörin. Varningurinn Einars var borinn í eitthvert útibúr. Einar brýtur upp varninginn og sýndi Ormi og heimamönnum og bauð Ormi slíkt af taka sem hann vildi. Ormur þá þetta og taldi Einar vera góðan fardreng og auðnumann mikinn. En er þeir héldu á varninginum gekk kona fyrir útibúrsdyrin. Einar spurði Orm hver hin fagra kona væri er þar gekk fyrir dyrnar «eg hefi hana eigi hér fyrr séð.» Ormur segir: «Það er Guðríður fóstra mín, dóttir Þorbjarnar bónda frá Laugarbrekku.» Einar mælti: «Hún mun vera góður kostur. Eða hafa nokkurir menn til komið biðja hennar?» Ormur svarar: «Beðið hefir hennar víst verið vinur og liggur eigi laust fyrir. Finnur það á hún mun bæði vera mannvönd og faðir hennar.» «Svo fyrir það,» kvað Einar, «að hún er kona er eg ætla mér biðja og vildi eg þessi mál kæmir þú fyrir mig við föður hennar og legðir á alendu flytja því eg skal þér fullkomna vináttu fyrir gjalda. Þorbjörn bóndi á líta okkur væru vel hentar tengdir því hann er sómamaður mikill og á staðfestu góða en lausafé hans er mér sagt mjög á förum. En mig skortir hvorki land lausafé og okkur feðga og mundi Þorbirni verða því hinn mesti styrkur ef þessi ráð tækjust.» Ormur svarar: «Víst þykist eg vin þinn vera en þó er eg ekki fús bera þessi mál upp því Þorbjörn er skapstór og þó metnaðarmaður mikill.» Einar kveðst ekki vilja annað en upp væri borið bónorðið. Ormur kvað hann ráða skyldu. Einar fór suður aftur uns hann kemur heim. Nokkuru síðar hafði Þorbjörn haustboð sem hann átti vanda til því hann var stórmenni mikið. Kom þar Ormur frá Arnarstapa og margir aðrir vinir Þorbjarnar. Ormur kemur máli við Þorbjörn og segir Einar var þar skömmu, frá Þorgeirsfelli, og gerðist efnilegur maður. Hefur Ormur upp bónorðið fyrir hönd Einars og sagði það væri vel hent fyrir sumra manna sakir og hluta «má þér bóndi því verða styrkur mikill fyrir fjárkosta sakir.» Þorbjörn svarar: «Eigi varði mig slíkra orða af þér eg mundi þrælssyni gifta dóttur mína. Og það finnið þér mitt þverr er slík ráð gefið mér. Og eigi skal hún fara með því ef þér þótti hún svo lítils gjaforðs verð.» Síðan fór Ormur heim og hver boðsmanna til sinna heimkynna. Guðríður var eftir með föður sínum og var heima þann vetur. En vori hafði Þorbjörn vinaboð og var veisla góð búin og kom þar margt manna og var veislan hin besta. Og veislunni kvaddi Þorbjörn sér hljóðs og mælti: «Hér hefi eg búið langa ævi. Hefi eg reynt góðvilja manna við mig og ástúð. Kalla eg vel vor skipti farið hafa. En tekur fjárhagur minn óhægjast fyrir lausafjár sakir en hefir kallað verið hingað til heldur virðingarráð. vil eg fyrr búi mínu bregða en sæmd minni týna, fyrr af landi fara en ætt mína svívirða. Ætla eg vitja um mál Eiríks rauða vinar míns er hann hafði þá er við skildum á Breiðafirði. Ætla eg fara til Grænlands í sumar ef svo fer sem eg vildi.» Mönnum þótti mikil tíðindi um þessa ráðagerð því Þorbjörn hafði lengi vinsæll verið en þóttust vita Þorbjörn mundi þetta hafa svo framt upp kveðið hann mundi ekki stoða letja. Gaf Þorbjörn mönnum gjafir og var veislu brugðið eftir þetta og fóru menn heim til heimkynna sinna. Þorbjörn selur lendur sínar og kaupir skip er stóð uppi í Hraunhafnarósi. Réðust til ferðar með honum þrír tigir manna. Var þar Ormur frá Arnarstapa og kona hans og þeir vinir Þorbjarnar er eigi vildu við hann skilja. Síðan létu þeir í haf. Þá er þeir höfðu út látið var veður hagstætt en er þeir komu í haf tók af byri og fengu þeir mikil veður og fórst þeim ógreitt um sumarið. Því næst kom sótt í lið þeirra og andaðist Ormur og Halldís kona hans og helmingur þeirra. Sjó tók stæra og fengu þeir vos mikið og vesöld á marga vega og tóku þó Herjólfsnes á Grænlandi við veturnætur sjálfar. maður bjó á Herjólfsnesi er Þorkell hét. Hann var nytjumaður og hinn besti bóndi. Hann tók við Þorbirni og öllum skipverjum hans um veturinn. Þorkell veitti þeim skörulega. Líkaði Þorbirni vel og öllum skipverjum hans.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© 2008-