This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Egils saga Skalla-Grímssonar (Eg) - 415

Egils saga Skalla-GrímssonarEgV

Not published: do not cite (EgV)

50 — Eg ch. 50

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Eg ch. 50)

Elfráður hinn ríki réð fyrir Englandi. Hann var fyrstur einvaldskonungur yfir Englandi sinna kynsmanna. Það var á dögum Haralds hins hárfagra Noregskonungs. Eftir hann var konungur í Englandi son hans Játvarður. Hann var faðir Aðalsteins hins sigursæla, fóstra Hákonar hins góða. Í þenna tíma tók Aðalsteinn konungdóm í Englandi eftir föður sinn. Þeir voru fleiri bræður, synir Játvarðs. En er Aðalsteinn hafði tekið konungdóm þá hófust upp til ófriðar þeir höfðingjar er áður höfðu látið ríki sín fyrir þeim langfeðgum, þótti sem dælst mundi til kalla er ungur konungur réð fyrir ríki. Voru það bæði Bretar og Skotar og Írar. En Aðalsteinn konungur safnaði herliði sér og gaf mála þeim mönnum öllum er það vildu hafa til féfangs sér bæði útlenskum og innlenskum. Þeir bræður Þórólfur og Egill héldu suður fyrir Saxland og Flæmingjaland. Þá spurðu þeir Englandskonungur þóttist liðs þurfa og þar var von féfangs mikils. Gera þeir þá það ráð halda þangað liði sínu. Fóru þeir þá um haustið til þess er þeir komu á fund Aðalsteins konungs. Tók hann vel við þeim og leist svo á liðsemd mikil mundi vera fylgd þeirra. Verður það brátt í ræðum Englandskonungs hann býður þeim til sín taka þar mála og gerast landvarnarmenn hans. Semja þeir það sín í milli þeir gerast menn Aðalsteins. England var kristið og hafði lengi verið þá er þetta var tíðinda. Aðalsteinn konungur var vel kristinn. Hann var kallaður Aðalsteinn hinn trúfasti. Konungur bað Þórólf og þá bræður þeir skyldu láta prímsignast því það var þá mikill siður bæði með kaupmönnum og þeim mönnum er á mála gengu með kristnum mönnum, því þeir menn er prímsignaðir voru höfðu allt samneyti við kristna menn og svo heiðna en höfðu það átrúnaði er þeim var skapfelldast. Þeir Þórólfur og Egill gerðu það eftir bæn konungs og létu prímsignast báðir. Þeir höfðu þar þrjú hundruð sinna manna, þeirra er mála tóku af konungi.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.