This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages

login: password: stay logged in: help

Anonymous íslendingasögur (Anon)

not in Skj

prose works

Bjarnar saga Hítdœlakappa (BjH) - 42

Bjarnar saga HítdœlakappaBjHV

Not published: do not cite (BjHV)

24 — BjH ch. 24

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (BjH ch. 24)

Nokkurum vetrum síðar koma bræður tveir af Hornströndum til gistingar á Hítarnes til Þórðar og voru þar um nótt. Og um morgun biðja þeir Þórð ásjá og segja honum hvað þeim var á höndum. Þórður segir: «Gera mun eg kost á þvílíku við yður.» Það var snemma um vorið. Beinir er annar nefndur en annar Högni. Þeir spyrja hver kosturinn væri. «Ekki mun hann nýtilegur þykja,» segir Þórður. «Eg mun gefa ykkur til hundrað silfurs þið sitjið um líf Bjarnar og færið mér höfuð hans. Eg mun ykkur hálft hundrað en hálft er þið komið aftur.» Þetta var kaup þeirra. Þórður hét þeim á ofan ásjá sinni. Þeir kváðu sér eigi ægja mundu ráða Birni ef þeim gæfi færi til. fara þeir upp í dalinn og koma í Hólm til Bjarnar er var á stöðli um aftaninn. Þeir hittu Þórdísi konu Bjarnar hjá dyrum og spurðu hvar Björn væri, kváðust eiga við hann erindi. Hún vísaði til hans, kvað hann genginn í haga. Og er hún kom inn segir hún Þórdísi móður Bjarnar frá hjali þeirra er komnir voru. Hún kvaðst ætla vera muni flugumenn. Og er Kolbeinn heimamaður Bjarnar heyrir þetta þá tók hann skjöld Bjarnar og sverð og hljóp með þangað er hann vissi Björn var og færir honum og kom hann fyrri, því honum var kunnara hvar skemmst var, og segir Birni hann kvaðst hyggja flugumenn mundu koma og finna hann. Björn þakkaði honum fyrir og gekk síðan til sauðahússins með vopnum sínum og inn í húsið og það sjá þeir og fara þangað. Og er þeir koma húsinu og hugsa hvern veg þeir skulu sækja hann þá hljóp Björn út þeim voveiflega, þá varir minnst, og þrífur hvorntveggja höndum. Er þar mikill knáleikamunur. Skiptist það annan veg til en þeir ætluðu. Hann batt þá báða, hendur á bak aftur en lét lausa fætur og bar ekki járn á þá. Síðan stakk hann öxum þeirra undir bönd baki og biður þá fara og sýna sig Þórði. Af þeim tók hann silfrið og gaf það Kolbeini. Þeir fara í brott og þykir ill orðin ferð sín og hneisuleg, koma svo búnir á Hítarnes. Þórður kvað sér ekki mönnum nær þótt þeir væru og rak þá á brott.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© Skaldic Project Academic Body, unless otherwise noted. Database structure and interface developed by Tarrin Wills. All users of material on this database are reminded that its content may be either subject to copyright restrictions or is the property of the custodians of linked databases that have given permission for members of the skaldic project to use their material for research purposes. Those users who have been given access to as yet unpublished material are further reminded that they may not use, publish or otherwise manipulate such material except with the express permission of the individual editor of the material in question and the General Editor of the volume in which the material is to be published. Applications for permission to use such material should be made in the first instance to the General Editor of the volume in question. All information that appears in the published volumes has been thoroughly reviewed. If you believe some information here is incorrect please contact Tarrin Wills with full details.