This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Runic Dictionary

login: password: stay logged in: help

Heimskringla (Hkr)

prose works

Ynglinga saga (Yng) - 105

Ynglinga sagaYngII

Not published: do not cite (YngII)

chapters (and excerpts):  1   1b   1c   2   2b   2c   3   3b   4   4b   4c   5   5b   5c   5d   6   6b   6c   7   7b   7c   8   8b   8c   8d   8e   9   9b   9c   9d   9e   10   10b   10c   10d   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   23b   24   25   25b   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50 

48 — Yng ch. 48

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Yng ch. 48)

kallaður Guðröður hinn mikilláti en sumir kölluðu hann veiðikonung. Hann átti þá konu er Álfhildur hét, dóttir Alfarins konungs úr Álfheimum, og hafði með henni hálfa Vingulmörk. Þeirra sonur var Ólafur er síðan var kallaður Geirstaðaálfur. Álfheimar voru þá kallaðir millum Raumelfar og Gautelfar. En er Álfhildur var önduð þá sendi Guðröður konungur menn sína vestur á Agðir til konungs þess er þar réð fyrir. er nefndur Haraldur hinn granrauði. Skyldu þeir biðja Ásu dóttur hans til handa konungi en Haraldur synjaði. Komu sendimenn aftur og sögðu konungi sitt erindi. En nokkurri stundu síðar skaut Guðröður konungur skipum á vatn, fór síðan með liði miklu út á Agðir, kom mjög á óvart og veitti upprás, kom um nótt á Haralds konungs. En er hann varð var við her var kominn á hendur honum þá gekk hann út með það lið sem hann hafði. Varð þar orusta og liðsmunur mikill. mikið. Hann hafði heim með sér Ásu dóttur Haralds konungs og gerði brullaup til hennar. Þau áttu son er Hálfdan hét. En þá er Hálfdan var veturgamall, það haust fór Guðröður konungur veislum. Hann með skipi sínu í Stíflusundi. Voru þar drykkjur miklar. Var konungur mjög drukkinn. Og um kveldið er myrkt var gekk konungur af skipi en er hann kom á bryggjusporð þá hljóp maður honum og lagði spjóti í gegnum hann. Var það hans bani. maður var þegar drepinn. En um morguninn eftir er ljóst var þá var maður kenndur. Var það skósveinn Ásu drottningar. Duldi hún þá ekki það voru hennar ráð. Svo segir Þjóðólfur:

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© 2008-