This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Runic Dictionary

login: password: stay logged in: help

Heimskringla (Hkr)

prose works

Ynglinga saga (Yng) - 105

Ynglinga sagaYngII

Not published: do not cite (YngII)

chapters (and excerpts):  1   1b   1c   2   2b   2c   3   3b   4   4b   4c   5   5b   5c   5d   6   6b   6c   7   7b   7c   8   8b   8c   8d   8e   9   9b   9c   9d   9e   10   10b   10c   10d   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   23b   24   25   25b   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50 

37 — Yng ch. 37

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Yng ch. 37)

honum mundi slíkur kostur hugaður ef hann gyldi eigi varúð við. Það sama sumar kemur liði sínu Hjörvarður konungur er Ylfingur var En er Granmar konungur spyr það sendir hann menn til hans og býður honum til veislu og öllu liði hans. Hann þekktist þetta því hann hafði ekki herjað á ríki Granmars konungs. Og er hann kom til veislunnar þá var þar fagnaður mikill. Og um kveldið er full skyldi drekka þá var það siðvenja konunga, þeirra er löndum sátu eða veislum er þeir létu gera, drekka skyldi á kveldum tvímenning, hvor sér karlmaður og kona svo sem ynnist, en þeir sér er fleiri væru saman. En það voru víkingalög þótt þeir væru veislum drekka sveitardrykkju. Hásæti Hjörvarðs konungs var búið gagnvart hásæti Granmars konungs og sátu allir hans menn á þann pall. Þá mælti Granmar konungur við Hildigunni dóttur sína hún skyldi búa sig og bera öl víkingum. Hún var allra kvinna fríðust. Þá tók hún silfurkálk einn og fyllti og gekk fyrir Hjörvarð konung og mælti: «Allir heilir Ylfingar Hrólfs minni kraka» og drakk af til hálfs og seldi Hjörvarði konungi. tók hann kálkinn og hönd hennar með og mælti hún skyldi ganga sitja hjá honum. Hún sagði það ekki víkinga sið drekka hjá konum tvímenning. Hjörvarður lét þess vera meiri von hann mundi það skipti á gera láta heldur víkingalögin og drekka tvímenning við hana. Þá settist Hildigunnur hjá honum og drukku þau bæði saman og töluðu mart um kveldið. Eftir um daginn er þeir konungar hittust Granmar og Hjörvarður þá hóf Hjörvarður upp bónorð sitt og bað Hildigunnar. Granmar konungur bar þetta mál fyrir konu sína Hildi og aðra ríkismenn og sagði þeim mundi vera mikið traust Hjörvarði konungi. Og varð rómur og þótti þetta öllum ráðlegt og lauk svo Hildigunnur var föstnuð Hjörvarði konungi og gerði hann brullaup til hennar. Skyldi þá Hjörvarður konungur dveljast með Granmar konungi fyrir því hann átti engan son til ríkis varðveita með sér.

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© 2008-